Otwórz menu główne

Blanche Thebom (ur. 19 września 1915 w Monessen, zm. 23 marca 2010 w San Francisco)[1][2]amerykańska śpiewaczka operowa (mezzosopran). Należała do pierwszej generacji amerykańskich śpiewaków i śpiewaczek operowych, którzy zrobili międzynarodową karierę[3]. Występowała przez 22 lata w Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Magazyn Opera News określił ją jako: „Ambitna piękność z aksamitnym, lekko ziarnistym mezzosopranem dramatycznym, Thebom jest stworzona dla opery: dominuje na scenie z elegancją, dyscypliną i wyniosłością śpiewaczki operowej starej szkoły, delektując się możliwością odgrywania ról femmes du monde takich jak Maryna Mniszchówna w Borysie Godunowie, Herodiada i Dalila[4].

Blanche Thebom
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 września 1915
Monessen, Pensylwania, USA
Data i miejsce śmierci 23 marca 2010
San Francisco, Kalifornia, USA
Zawód śpiewaczka operowa

Repertuar Blanche Trebom obejmował szeroki zakres ról od utworów Händla i Mozarta do Verdiego i Debussy'ego, jednak najbardziej znana była z występów w operach Wagnera. Szczególnie była kojarzona z dwiema rolami wagnerowskimi: Fricki w Walkirii i Brangieny w Tristanie i Izoldzie[5]. W sławnym londyńskim nagraniu Tristana i Izoldy z 1952, w którym orkiestrą dyrygował Wilhelm Furtwängler, a wraz z nią wystąpili Kirsten Flagstad i Ludwig Suthaus, znakomicie wykonanała partię Bringieny. Oprócz kilku innych nagrań, wystąpiła również w dwóch filmach: Irish Eyes Are Smiling (1944) i wraz z Mario Lanza w Wielkim Caruso (1951)[6].

Po zakończeniu kariery w 1967, kierowała przez 6 lat operą w Atlancie. Następnie uczyła śpiewu zarówno prywatnie, jak i na wydziałach muzycznych uniwersytetów w Arkansas i San Francisco. Była współtwórcą Opera Arts Training Program of the San Francisco Girls Chorus i zasiadała w zarządzie Metropolitan Opera przez prawie 40 lat[4].

ŻyciorysEdytuj

Zadebiutowała w Metropolitan Opera jako Fricka w grudniu 1941 roku[7]. W Akademii Muzycznej w Filadelfii po raz pierwszy wystąpiła w listopadzie 1944 jako Brangiena w Tristanie i Izoldzie[7]. Była pierwszą amerykańską śpiewaczką, która wystąpiła na scenie Teatru Bolszoj w Moskwie[7][8]. Zmarła 23 marca 2010 roku w wieku 94 lat[8]. Posiada swoją gwiazdę na Hollywoodzkiej Alei Gwiazd[8].

PrzypisyEdytuj

  1. Blanche Thebom w bazie IMDb (ang.)
  2. Jason Victor Serinus: In Memoriam: Blanche Thebom (ang.). W: San Francisco Classical Voice [on-line]. 24 marca, 2010. [dostęp 2010-03-25].
  3. Blanche Thebom; was Met Opera star (ang.). W: The Boston Globe [on-line]. 29 marca, 2010.
  4. a b Obituaries:Met mezzo Blanche Thebom. . 74, June 2010 (ang.). 
  5. Blanche Thebom: Opera Singer (ang.). W: The Washington Post [on-line]. 5 kwietnia, 2010.
  6. Margalit Fox: Blanche Thebom, Star at the Met and Beyond, Dies at 94 (ang.). W: The New York Times [on-line]. 28 marca, 2010.
  7. a b c Aryeh Oron, Yoël L. Arbeitman: http://www.bach-cantatas.com/Bio/Thebom-Blanche.htm Blanche Thebom (Mezzo-soprano) (ang.). styczeń 2011. [dostęp 2014-01-25].
  8. a b c Blanche Thebom (ang.). Los Angeles Times, 2010-03-30. [dostęp 2014-01-19].

BibliografiaEdytuj