Bogusław Bachorczyk

polski artysta

Bogusław Bachorczyk (ur. 12 marca 1969 w Suchej Beskidzkiej) − polski malarz, rysownik i rzeźbiarz, wykładowca Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie.

Bogusław Bachorczyk
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1969
Sucha Beskidzka
Narodowość polska
Dziedzina sztuki malarstwo,
rysunek,
rzeźba,
fotografia
Odznaczenia
Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

W 1989 roku ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem, gdzie uczęszczał do klasy rzeźby. Następnie w latach 1993−1998 studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom obronił w pracowni Włodzimierza Kunza[1].

Od 2002 roku pracuje jako wykładowca na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, gdzie od 2018 roku prowadzi III Pracownię Interdyscyplinarną. W 2011 roku uzyskał stopień doktora sztuk plastycznych, a w 2014 roku stopień doktora habilitowanego[1].

W swojej twórczości pracował na styku różnych mediów: malarstwa, rzeźby i fotografii. Stosował bricolage i łączył techniki rzemieślnicze z nowoczesnymi mediami. Jego prace były niekiedy prezentowane w formie instalacji z elementami performansu[2].

W swojej twórczości Bogusław Bachorczyk podejmuje tematy historii, czasu, tożsamości, pamięci i indywidualnego odkrywania prywatnej przeszłości. Poruszał wątki związane ze współczesnymi definicjami męskości, męską cielesnością i seksualnością oraz miłością homoseksualną. Podejmował kwestie spuścizny po twórcach takich jak Jarosław Iwaszkiewicz, W.G. Sebald, Wojciech Jerzy Has, Aleksandr Rodczenko, Wacław Niżyński, Władysław Hasior.

Stworzył koncepcje i wykonał szereg projektów twórczych, m.in. prowadzony od 1986 roku dziennik-szkicownik. Od 2003 roku istotnym elementem jego działalności jest pracownia znajdująca się w Krakowie przy ul. Czystej 17, która jest nieustannie przekształcaną przestrzenią twórczych poszukiwań[3][4][5].

Do współpracy przy swoich projektach Bogusław Bachorczyk zapraszał artystów innych dziedzin, m.in. aktorów, tancerzy, poetów, z którymi współpracował także jako ilustrator. Zaprojektował okładki tomów poezji Michała Sobola Pulsary (2013) i Schrony (2016) oraz okładkę powieści Liliany Hermetz Alicyjka (2014), do której wykonał również ilustracje.

Jego dzieła były prezentowane na ponad pięćdziesięciu wystawach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w Bunkrze Sztuki, Muzeum Narodowym w Krakowie, Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Fotografii w Krakowie, Galerii Zderzak oraz Galerii Olympia w Krakowie, Galerii Atak w Warszawie, ABC Gallery w Poznaniu, Galerii ASP w Gdańsku, Galerii Labirynt w Lublinie, Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej w Słupsku, Muzeum Tatrzańskim w Zakopanym i Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku; a także podczas szeregu imprez kulturalnych, w tym podczas Conrad Festival, Miesiąca Fotografii w Krakowie, Warsaw Gallery Weekend oraz w piśmie Gadający Pies. Opublikował kilka książek artystycznych. Jego prace znajdują się w szeregu kolekcji prywatnych i publicznych, m.in. w kolekcji Krzysztofa Musiała.

Był stypendystą Miasta Norymbergi, laureatem stypendium Józefa Czapskiego. W 2019 roku otrzymał stypendium twórcze Miasta Krakowa za projekt Nasz Ogródek.

Wybrane wystawyEdytuj

Indywidualne

  • Męskie Kroje, Galeria Floriańska 22, Kraków, 2010;
  • Herrenschnitte / Męskie Kroje, Ehrenhalle des Rathauses Wolffscher Bau, Krakauer Hause, Norymberga, 2010;
  • Sezon Jesień/Zima 2010, Otwarta Pracownia, Kraków, 2010;
  • Miejsca zebrane, Galeria Malarstwa ASP, Kraków, 2011;
  • Pocałuj mnie w pierścionek, Galeria Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki”, Kraków, 2011;
  • Historia naturalna wg Sebalda, Festiwal Conrada, Dom Norymberski, Kraków, 2012;
  • Sztuka w biurze, Urząd miejski, Norymberga, 2012;
  • 317, Bunkier Sztuki, Kraków, 2013;
  • Dyplom.po, Hotel Western Union, Kraków, 2013;
  • Homage o J. Skarżyńskim, Piwnica pod Baranami, Kraków, 2013;
  • Męska biżuteria. Odznaczeni 2011−2012, Noc Muzeów, Galeria Żywa, Muzeum Narodowe w Krakowie, 2013;
  • projekt 13 godzin, pracownia Czysta 17, 2013;
  • Rzym, Magazyn Gadający Pies, Kraków, 2013;
  • Voyage, voyage, w ramach Photo Fringe, Galeria Zderzak, Kraków, 2014;
  • Prosimy nie strzelać, Galeria aTak, Warszawa, 2015;
  • X Y Z;…, Galeria ASP, Gdańsk, 2015;
  • Chlorofil utracony_Królik który widzial jutro, ABC Gallery, Visual Park, 2017;
  • Między rzeczami, Centrum Kultury i Sztuki w Koninie, Wierza Ciśnień, 2017;
  • Dialogi z awangardą III: U rodziny, Galeria Domo Doktora, Zakopane, 2017;
  • Poczekalnia, Biuro Wystaw Artystycznych w Tarnowie, 2017;
  • Wieść, Galeria Olympia, Kraków, 2017;
  • projekt Nasz ogródek, Czysta 15, Kraków, 2018;
  • projekt Pracownia, Muzeum Tatrzańskie, Zakopane, 2018;
  • Przeprowadzka, Muzeum Tatrzańskie, Willa Okrza, Zakopane, 2018;
  • Ssaki, klub Piękny Pies, Kraków, 2018;
  • Zszywanie światów, Muzeum Tatrzański, Willa Okrza, Zakopane, 2018;
  • projekt Nasz ogródek, Czysta 15, Cracow Art Week Krakers, Kraków, 2019;
  • Przedwiośnie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, 2019.

Zbiorowe

  • Mambo Spinosa, Galeria Zderzak, Kraków, 2010;
  • 8 Triennale Małych Form Malarskich, Galeria Sztuki Wozownia, Toruń, 2010;
  • Envío de Polonia, Galeria de arte Rio10, Burgos, Hiszpania, 2011;
  • Przedmieścia, Kraków, Ostrawa, Wiedeń, 2011;
  • Królowa Lodów, Galeria Zderzak, 2011;
  • TAK I NIE, Muzeum Narodowe w Krakowie, 2012;
  • PRODKONROD, Bunkier Sztuki, Kraków, 2012;
  • DRUŻYNA, Krakauer Haus, Norymberga, Konsulat Niemiecki, Kraków, 2012;
  • Milczenie śniegu, Dom Norymberski; Austriacki Konsulat Generalny, Kraków, 2012;
  • Pamięć. Rejestry i terytoria, Międzynarodowe Centrum Kultury, 2013;
  • XXV Festiwal kwiatów i sztuki, Zamek Książ, 2013;
  • Paint me paint me everywhere, Gelatin, Bunkier Sztuki, 2014;
  • Przypadek i porządek. Witoldowi Lutosławskiemu w 100 Rocznicę Urodzin, Ośrodek Propagandy Sztuki w Łodzi; Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha”, 2014;
  • Widnokrąg, Galeria ABC, Poznań, 2014;
  • Miłośnik, Krakers Gallery Weekend, KsięgarniaWystawa, 2015;
  • Wojna i pokój, Galeria Labirynt, Lublin, 2015;
  • Zuzanna Ginczanka – Tylko szczęście jest prawdziwym życiem, Muzeum Historii Fotografii, Kraków, 2016;
  • U rodziny, Galeria Władysława Hasiora, Zakopane, 2016;
  • SŁODKIE, Galeria ABC, Poznań, 2016;
  • Między systemami. Polskie malarstwo współczesne w kolekcji Krzysztofa Musiała, Centrum Sztuki Współczesnej Francisco Hernandez, Vélez-Málaga, Hiszpania, 2016;
  • Hati hati hat, Księgarnia Wystawa, Muzeum Narodowe w Krakowie, 2016;
  • Charytatywna aukcja dzieł sztuki. Poznawać, działać, dzielić się, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2016;
  • Blask na drzewach jakiś chory (…) zaczęły się meteory, Willa Kadenówka, Rabka, 2016;
  • Apteka leków gotowych, Galeria Zderzak, Kraków, 2016;
  • Apologia Przypadkowości, Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej, Słupsk, Baszta Czarownic, 2016;
  • 20, Wystawa Jubileuszowa, Dom Norymberski, Kraków; Dom Krakowski, Norymberga, 2016;
  • Krakowskie Spotkania Artystyczne 2017 − Konfiguracje. Malarstwo Rzeźba Rysunek Galeria Pryzmat, Kraków, 2017;
  • Kafka - przełamywanie granic, była kopalnia Saturn, Czeladź, 2017;
  • Pomada 7 Dziedzictwo, Pałac Kultury i Nauki, Warszawa, 2017;
  • Tu jesteśmy. Wybrane prace polskiej sztuki po 1945 roku z kolekcji Krzysztofa Musiała, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu, 2017;
  • No problem, Galeria Potencja, Kraków, 2017;
  • Masucullinea − zbiór męskich historii, ASP Łódź, Galeria Kobro, 2018;
  • Masucullinea, Biuro Wystaw Artystycznych w Kielcach, 2018;
  • Dom w ogóle, KRAKERS, ArtHouse, Kraków, 2018;
  • Krakowski Salon Sztuki, Pałac Sztuki w Krakowie, 2019.

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[2].

PublikacjeEdytuj

  • Czysta 17, Wydawnictwo ASP, Kraków 2013;
  • Katalog wystawy Pamięć, rejestry i terytoria, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2013;
  • Katalog wystawy Wojna i pokój, Galeria Labirynt, Lublin 2015;
  • Prosimy nie strzelać, Fundacja Polskiej Sztuki Nowoczesnej z funduszu Krzysztofa Musiała, Warszawa 2015;
  • W poczekalni[a], Biuro Wystaw Artystycznych w Tarnowie, Tarnów 2017;
  • Roczniki 2017−2018, Wydawnictwo ASP, Kraków 2019.

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

  • Nagroda Rektora III Stopnia za osiągnięcia w pracy artystycznej i dydaktycznej (2012);
  • Nagroda Rektora II Stopnia za osiągnięcia w pracy artystycznej i dydaktycznej (2017);
  • Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2019)[6].

UwagiEdytuj

  1. Współautor: Zbigniew Sałaj.

PrzypisyEdytuj

  1. a b dr hab. Bogusław Bachorczyk w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 7 listopada 2019].
  2. a b Bogusław Bachorczyk − bio. bachorczyk.com. [dostęp 8 listopada 2019].
  3. Filip Skóra: Pracownia i dom Bogusława Bachorczyka. Pracownie do wglądu, 3 grudnia 2018. [dostęp 7 listopada 2019].
  4. Łukasz Gazur: Krakowski artysta zamieszkał w dziele sztuki. Na ścianach stworzył kronikę swojego życia. Dziennik Polski, 25 lipca 2014. [dostęp 8 listopada 2019].
  5. Rafał Romanowski: Wycieczki zwiedzają mieszkanie artysty. Gazeta Wyborcza Kraków, 16 września 2007. [dostęp 7 listopada 2019].
  6. Odznaczenie i nagrody dla pracowników i wykładowców ASP. Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, 6 października 2019. [dostęp 7 listopada 2019].

Linki zewnętrzneEdytuj