Otwórz menu główne

Bonawentura z Barcelony OFM, właśc. Miquel Baptista Gran Peris (ur. 24 listopada 1620 w Riudoms, zm. 11 września 1684 w Rzymie) − hiszpański franciszkanin, brat zakonny, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego

Błogosławiony
Bonawentura z Barcelony OFM

Miquel Baptista Gran Peris
wyznawca
brat zakonny
Ilustracja
Bł. Bonawentura, rzeźba w Riudoms
Data i miejsce urodzenia 24 listopada 1620
Riudoms, Tarragona
Data i miejsce śmierci 11 września 1684
Rzym
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 10 czerwca 1906
Rzym
przez Piusa X
Wspomnienie 11 września, 24 listopada (Riudoms)
Atrybuty habit franciszkański
Szczególne miejsca kultu Riudoms

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie Michała i Katarzyny Perris w Riudoms w Hiszpanii. Początkowo trudnił się pasterstwem. Wcześnie wstąpił w związek małżeński, ale szybko owdowiał. Do franciszkanów wstąpił 14 lipca 1640 w Escornalbou. W latach 1642-1651 przebywał w klasztorze pw. św. Antoniego Padewskiego w Mora. Po krótkim pobycie w Figueras, przez pięć lat pełnił obowiązki kucharza i infirmiarza w Tarrassa. W 1658 wyruszył do Rzymu, będąc przekonanym, iż musi dla odnowienia życia franciszkańskiego w prowincji rzymskiej przyczynić się do zakładania eremów. Pierwszy z eremów udało mu się założyć w Ponticelli Sabino koło Rieti w 1662. Następnie przyczynił się do powstania podobnych pustelni franciszkańskich w: Vicovaro, Montorio Romano, Pofi, Vallecorsa i na Palatynie w Rzymie. Jego reforma znalazła poparcie papieża Aleksandra VII oraz kardynałów: Francesco Barberiniego i Cesare Facchinettiego. W jego pustelniach rekolekcyjnych starano się zachowywać regułę franciszkańską "dosłownie" (łac. sine glossa)[1].

Bł. Bonawentura szukał wsparcia dla swojego dzieła pomocy ubogim u kardynałów i biskupów rezydujących w Wiecznym mieście. Nazywano go Apostołem Rzymu. Zmarł w klasztorze na Palatynie 11 września 1684. Beatyfikował go Pius X w 1906[2][3].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Augustyn Gemelli OFM: Franciszkanizm. Warszawa: Prowincjałat OO. Franciszkanów, 1988, s. 167-168. ISBN 83-85037-41-1.
  2. Andrea Del Vescovo: Beato Bonaventura Gran (wł.). www.enrosadira.it. [dostęp 2013-10-16].
  3. Gianpiero Pettiti: Beato Bonaventura da Barcellona (wł.). www.santiebeati.it, 2007-05-27. [dostęp 2013-10-16].