Burchard (biskup Aosty)

Biskup Aosty, Arcybiskup Lyonu

Burchard lub Bouhard lub Buckard lub Burchard Aosta[a] (zmarł po 10 lipca 1068), był biskupem Aosty (1025-1032) i arcybiskupem Lyonu (1033-1034), pod imieniem Burchard III, i w końcu przeorem opactwa terytorialnego Saint-Maurice.

Burchard
Burcard ou Bouchard ou Buckard ou Burchard
Arcybiskup Lyonu
Ilustracja
Wzór herbu arcybiskupa metropolity (wersja z paliuszem, na taśmie pod tarczą znajduje się dewiza)
Kraj działania Dolina Aosty
Data urodzenia ‘nieznana’
Data śmierci 10 czerwca 1046 lub po 10 lipca 1068
Arcybiskup Lyonu
Okres sprawowania 1033–1034
Biskup Aosty
Okres sprawowania 1025–1032
Wyznanie katolickie
Sakra biskupia 1025
Dane biograficzne
Dynastia sabaudzka
Ojciec Humbert I Białoręki
Matka Auxilia
Rodzeństwo Amadeusz I
Aymon
Otton

PochodzenieEdytuj

Burchard był synem Humberta I, księcia Sabaudii i Aosty i jego żony Auxilii, która mogła pochodzić z Aosty i byłaby siostrą Anselma z Aosty, biskupa w latach 994–1025[1][2].

BiskupEdytuj

Burchard wspólnie z ojcem zarządzał doliną Aosty od 8 kwietnia, 1022, być może, jako koadiutor, aby zapewnić sobie następstwo po swoim wujku biskupie Aosty w 1025 roku[3]. Został wymieniony jako biskup Aosty 19 października 1024 w umowie darowizny wraz z ojcem Humbertem[4], i następnie 10 marca 1026. Burchard został przeniesiony w 1033 do arcybiskupstwa Lyonu, co potwierdza regionalną potęgę jego rodziny[5]. Przy okazji zdobycia władzy, rodzina z Aosty spotkała się z opozycją rodziny hrabiów Forez w osobie Geralda, który dążył do zainstalowania na biskupim[6] tronie syna Artauda[7].

Według kronikarza Raula Glabera, który wskazuje, że był on siostrzeńcem swojego poprzednika Burcharda II z Lyonu z siedzibą w Lyonie, bierze on, z Geroldem z Genewy, stronę hrabiego Odona II z Blois w sporze o sukcesję po zmarłym w 1032 r. Rudolfie III królu Burgundii, z cesarzem Świętego Cesarstwa Rzymskiego Konradem II, zwanym Salickimi. Zostali pokonani w 1034 przez ojca Burcharda, Humberta, który dowodził armią cesarza[8]. Burchard został wzięty do niewoli i wywieziony z Lyonu przez cesarskie wojska[9]. Zwolniony w 1039 roku przez Henryka III, pod warunkiem, że zamieszka na terenie opactwa Saint-Maurice, gdzie stał się „Agannensis abbatia Abbas”[10], tam też został wspomniany po raz ostatni w dokumencie z dnia 10 lipca 1068, choć lista zgonów prymasów św. Jana w Lyonie podaje 10 czerwca 1046 jako datę jego śmierci[11].

RodowódEdytuj

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
?
 
 
 
 
 
 
 
?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
?
 
 
 
 
 
 
 
Humbert I Białoręki
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
?
 
 
 
 
 
 
 
?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
?
 
 
 
 
 
 
 
Burchard
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
?
 
 
 
 
 
 
 
Anzelm
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
?
 
 
 
 
 
 
 
Auxilia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
?
 
 
 
 
 
 
 
Aldiud
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
?
 
 
 
 
 
 

BibliografiaEdytuj

  • Alessandro Barbero: Valle d’Aosta medievale. Neapol: Liguori Editore, 2000. ISBN 88-207-3162-2. OCLC 46784277. (wł.)
  • Marie-José Belgique de: La Maison de Savoie. Les origines. Paryż: Albin Michel, 1956, seria: « Les Savoie ». (fr.)
  • Fedele Savio: Gli antichi vescovi d’Italia dalle origini al 1300 descretti per regioni: Piemonte. Fratelli Bocca Editore, 1898. (wł.)
  • Bernard Berthod, Jacqueline Boucher, Bruno Galland, Régis Ladous, André Pelletier: Archevêques de Lyon. Lyon: Éditions lyonnaises d’art et d’histoire, 2012, s. 191. BNF 43719523h. ISBN 978-284147-228-4. OCLC 822018014. (fr.)

Artykuły powiązaneEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Belgique 1956 ↓, s. 36–37.
  2. Barbero 2000 ↓, s. 4–8.
  3. Aimé-Pierre Frutaz: Fonti per la storia de la Valle d’Aosta « Cronotassi dei vescovi ». Rome: Ed. di Storia e Letteratura, 1966. (wł.)
  4. Régeste genevois. 1025-10-25. REG 0/0/1/298.
  5. Barbero 2000 ↓, s. 10.
  6. Berthod i in. 2012 ↓, s. 39.
  7. L. Ripart: « Du royaume aux principautés: Savoie-Dauphiné, X-XI siècles ». W: Christian Guilleré, Jean-Marie Poisson, Ripart: Le royaume de Bourgogne autour de l’an mil, Chambéry. Cyrille Ducourthial (red.). 2008, s. 16–17. (fr.)Sprawdź autora:3 oraz 4.
  8. Cyrille Ducourthial: Géographie du pouvoir en pays de Savoie au tournant de l’an mil. W: Christian Guilleré, Jean-Michel Poisson, Laurent Ripart, Cyrille Ducourthial: Le royaume de Bourgogne autour de l’an mil. Université de Savoie, 2008, s. 233 i następne, seria: Sociétés, Religions, Politiques. ISBN 978-2915797350. (fr.)
  9. Raoul Glaber: Chronique de l’an Mil Sources de l’histoire de France. éditions Paleo, 2002, s. 220–221. ISBN 2-913944-13-2. (fr.)
  10. Barbero 2000 ↓, s. 8.
  11. Édouard Aubert: Trésor de l’abbaye de Saint-Maurice d’Agaune. T. 1. s. 36–38. (fr.)

UwagiEdytuj

  1. Pisownia imion nie była ustalona w okresie średniowiecza, pisownia wzmianek o biskupie zależała od pochodzenia źródeł, czy były pod wpływem łaciny czy też języka niemieckiego. W ten sposób możemy znaleźć następujące formy: Burcard, Bourcard, Bouchard, Burchard, Brochard, Brocard, Buckard.