Bycie i czas

Bycie i czas (niem. Sein und Zeit[1][2]) – pierwsza[1], a zarazem najbardziej znana praca Martina Heideggera[1][2]. Opublikowana została w 1927[1][2], a jej tematyka poświęcona jest zagadnieniom bytu z punktu widzenia filozofii egzystencjalnej[1].

Bycie i czas
Sein und Zeit
Ilustracja
Okładka wydania francuskiego, które ukazało się nakładem Éditions Gallimard
Autor

Martin Heidegger

Tematyka

egzystencjalizm

Typ utworu

traktat filozoficzny

Wydanie oryginalne
Język

niemiecki

Data wydania

1927

Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego

1994[1]

Heidegger dokonuje w swojej książce analizy ludzkiej egzystencji za pomocą metody fenomenologicznej, dokonując przy tym krytyki myśli Descartesa[3]. Zdaniem autora konieczne było dokonanie „destrukcji dziejów ontologii”, zamieniając pytanie o naturę bytu na pytanie o bycie bytu. Dochodzi on do wniosku, iż wielorakie sposoby objawiania się bytu wynikają z natury ludzkiej egzystencji[1].

Władysław Tatarkiewicz pisał o dziele Heideggera następująco[2]:

Pisał dziwacznie, ciemno, odrażająco. Było to jedną z przyczyn tego, że wzbudził więcej zainteresowania niż uznania. A także tego, że egzystencjalizm wydał się filozofią zagadkową i zrozumiałą tylko dla wtajemniczonych.

Władysław Tatarkiewicz, Historia filozofii

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g red. Żurawski 2009 ↓, s. 100.
  2. a b c d Tatarkiewicz 1950 ↓, s. 478.
  3. Herman 2001 ↓, s. 79.

BibliografiaEdytuj