Otwórz menu główne

Bycie i czas (niem. Sein und Zeit[1][2]) – pierwsza[1], a zarazem najbardziej znana praca Martina Heideggera[1][2]. Opublikowana została w 1927[1][2], a jej tematyka poświęcona jest zagadnieniom bytu z punktu widzenia filozofii egzystencjalnej[1].

Bycie i czas
Sein und Zeit
Ilustracja
Okładka wydania francuskiego, które ukazało się nakładem Éditions Gallimard
Autor Martin Heidegger
Tematyka egzystencjalizm
Typ utworu traktat filozoficzny
Wydanie oryginalne
Język niemiecki
Data wydania 1927
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 1994[1]

Heidegger dokonuje w swojej książce analizy ludzkiej egzystencji za pomocą metody fenomenologicznej, dokonując przy tym krytyki myśli Descartesa[3]. Zdaniem autora konieczne było dokonanie „destrukcji dziejów ontologii”, zamieniając pytanie o naturę bytu na pytanie o bycie bytu. Dochodzi on do wniosku, iż wielorakie sposoby objawiania się bytu wynikają z natury ludzkiej egzystencji[1].

Władysław Tatarkiewicz pisał o dziele Heideggera następująco[2]:

Pisał dziwacznie, ciemno, odrażająco. Było to jedną z przyczyn tego, że wzbudził więcej zainteresowania niż uznania. A także tego, że egzystencjalizm wydał się filozofią zagadkową i zrozumiałą tylko dla wtajemniczonych.

— Władysław Tatarkiewicz, Historia filozofii

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g red. Żurawski 2009 ↓, s. 100.
  2. a b c d Tatarkiewicz 1950 ↓, s. 478.
  3. Herman 2001 ↓, s. 79.

BibliografiaEdytuj