Cao Pi (chiń. 曹丕; pinyin Cáo Pī; imię pośmiertne: Wendi; ur. 186[1], 187 albo 188, zm. 29 czerwca 226[2]) – pierwszy cesarz chińskiego państwa Wei, panujący w latach 220–226.

Cao Pi
曹丕
cesarz Wei
Ilustracja
Cao Pi na fragmencie Zwoju Trzynastu Cesarzy, autorstwa Yan Libena (VII w.). Zbiory Museum of Fine Arts w Bostonie.
Cesarz Chin (Wei)
Okres

od 11 grudnia 220
do 29 czerwca 226

Poprzednik

Han Xiandi

Następca

Cao Rui

Dane biograficzne
Dynastia

Wei

Data i miejsce urodzenia

~186
Boxian[1]

Data śmierci

29 czerwca 226

Ojciec

Cao Cao

Rodzeństwo

Cao Zhi

Żona

Guo Nüwang

Dzieci

Cao Rui

Był synem generała Cao Cao i bratem sławnego poety Cao Zhi. Przejął władzę w państwie Wei po śmierci swojego ojca 15 marca 220 roku. 11 grudnia 220 roku ostatni cesarz dynastii Han, Han Xiandi (189–220), abdykował na rzecz Cao Pi. Niemniej jego władztwo obejmowało tylko północną część państwa Późniejszej dynastii Han.

Cao Pi przeszedł do historii literatury jako mecenas poetów z okresu Jian’an, oraz samodzielny autor. Stworzył pierwsze utwory gatunku shi o siedmiozgłoskowym metrum, inne wiersze z tego gatunku oraz opisowe poematy fu; najważniejszym dziełem jest Rozprawa o literaturze, najstarsze z dzieł z okresu narodzin prężnej krytyki literackiej czasów Sześciu Dynastii. Pozostałe części cyklu Wzorcowe rozprawy zaginęły.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Cao Pi, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2022-02-07].
  2. 兩千年中西曆轉換.

BibliografiaEdytuj

  • A. Dyczkowski: Nowy Leksykon PWN. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1998.
  • Adina Zemanek: Estetyka chińska. Antologia. Kraków: TAiWPN Universitas, 2008. ISBN 97883-242-0808-1.