Cerkiew św. Jerzego w Dębnie

Cerkiew św. Jerzego w Dębniecerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Dębnie, zbudowana w 1864.

Cerkiew św. Jerzego
w Dębnie
obecnie kościół Podwyższenia Krzyża Świętego
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Miejscowość

Dębno

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Parafia

Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Dębnie

Wezwanie

Podwyższenie Krzyża Świętego

Położenie na mapie gminy wiejskiej Leżajsk
Mapa konturowa gminy wiejskiej Leżajsk, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Dębno, cerkiew”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Dębno, cerkiew”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Dębno, cerkiew”
Położenie na mapie powiatu leżajskiego
Mapa konturowa powiatu leżajskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Dębno, cerkiew”
Ziemia50°12′06,4″N 22°31′06,2″E/50,201778 22,518389

W marcu 1945 ludność ukraińską Dębna (2099 osób) wysiedlono do ZSRR. Po 1946 Kościół Greckokatolicki w Polsce został zdelegalizowany. Cerkiew została przejęta przez Kościół rzymskokatolicki. Pełni funkcję kościoła parafialnego pw. Podwyższenie Krzyża Świętego w Dębnie[1].

Historia edytuj

Cerkiew pw. św. Jerzego wzniesiono z fundacji Alfreda Potockiego i jego żony Marii z Sanguszków oraz Lubomirskich w 1864[2][3]. Była remontowana w 1889, 1923 i 1979[4].

Budynek murowany, węższe od nawy prezbiterium zamknięte trójbocznie z zakrystią od północy. Nawa nakryta dachem dwuspadowym, zwieńczonym wieżyczką na sygnaturkę i spiczastym hełmem. Trójkątny szczyt fasady arkadowym fryzem z rzeźbami we wnękach. Na osi w okulusie herby Potockich i Sanguszków[4]. Urządzenie wnętrza nowe. Polichromia wykonana współcześnie autorstwa Zygmunta Wiglusza z Krakowa[1].

Obok świątyni dzwonnica murowana, parawanowa, trójarkadowa prawdopodobnie z 1864[4] oraz zabytkowy cmentarz przycerkiewny z dębem pomnikiem przyrody[1].

Parochowie parochii Dębno:
1786–1792. Jan Jaroszewicz (zmarł w Dębnie 13 grudnia 1792 roku, żył 37 lat).
1793–1825. Aleksy Kaczkowski (zmarł w Dębnie 30 czerwca 1825 roku, żył 58 lat).
1825–1865. Jan Kaczkowski (dziekan Kańczucki; zmarł w Dębnie 14 kwietnia 1865 roku)[5].
1865–1866. Michał Kiszakiewicz (ur. w 1823 roku, wyświęcony w 1854 roku, paroch w Gorzycach (administrator w Dębnie), zmarł w Piskorowicach 30 kwietnia 1896 roku).
1866–1882. Sylwester Królikowski (ur. w 1826 roku, wyświęcony w 1854 roku, zmarł w Dębnie 14 marca 1882 roku)[6].
1882–1883. Józef Szajdecki (ur. w 1854 roku, wyświęcony w 1881 roku, administrator)[7].
1883–1915. Aleksy Iwasiwka (ur. w 1848 roku, wyświęcony w 1873 roku, zmarł w Dębnie 19 marca 1915 roku)[8].
1917–1945. Nikita Bułyk (ur. w 1885 roku, wyświęcony w 1910 roku)[9][10].



Przypisy edytuj