Otwórz menu główne

Cerkiew św. Mikołaja w Hoszowie (XX wiek)

Cerkiew św. Mikołaja w Hoszowie – dawna cerkiew greckokatolicka, zbudowana w latach 1939–1948, znajdująca się w miejscowości Hoszów.

Cerkiew św. Mikołaja w Hoszowie
obecnie kościół bł. Bronisławy
Distinctive emblem for cultural property.svg A-121 z dnia 7.03.1969[1]
kościół filialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość Hoszów
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Matki Bożej Bieszczadzkiej w Jasieniu-Ustrzykach Dolnych
Wezwanie bł. Bronisławy (obecnie);
św. Mikołaja (poprzednio)
Położenie na mapie gminy Ustrzyki Dolne
Mapa lokalizacyjna gminy Ustrzyki Dolne
Cerkiew w Hoszowie
Cerkiew w Hoszowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cerkiew w Hoszowie
Cerkiew w Hoszowie
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Cerkiew w Hoszowie
Cerkiew w Hoszowie
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bieszczadzkiego
Cerkiew w Hoszowie
Cerkiew w Hoszowie
Ziemia49°23′27,3″N 22°38′26,8″E/49,390917 22,640778

W 1971 przejęta przez kościół rzymskokatolicki. Pełni funkcję kościoła filialnego pw. bł. Bronisławy parafii Matki Bożej Bieszczadzkiej w Jasieniu-Ustrzykach Dolnych.

Świątynię włączono do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej.

Spis treści

HistoriaEdytuj

Budowę cerkwi rozpoczęto w roku 1939. Użyto do niej materiałów z poprzedniej XVIII wiecznej cerkwi. Do wybuchu II wojny światowej zdążono postawić jedynie ściany. W trakcie wojny wykorzystywana przez Niemców jako magazyn amunicji, której wybuch poważnie uszkodził konstrukcję budynku. Budowa została dokończona w 1948 i do 1951 użytkowana była przez grekokatolików. W wyniku przesiedleń w 1951 cerkiew została opuszczona. Przez pewien okres służyła jako owczarnia. W 1971 została przejęta przez kościół rzymskokatolicki. W latach 60. XX w. cerkiew wykorzystano w filmie Wilcze echa. W trakcie remontu w roku 1977 pokrywający dach i kopułę gont zastąpiono blachą[2][3].

Architektura i wyposażenieEdytuj

Jest to budowla drewniana konstrukcji zrębowej, orientowana, trójdzielna. Zbudowana została na planie krzyża greckiego. Do prezbiterium przylegają dwie zakrystie. Nad szerszą nawą kopuła centralna na ośmiobocznym bębnie zwieńczona baniastą sygnaturką. Na kalenicach układu krzyżowego mniejsze sygnaturki. Ściany zewnętrzne oszalowane pionowo deskami[3].

Wewnątrz widoczna konstrukcja kopuły na pendentywach. Nie zachowały się elementy pierwotnego wyposażenia[2].

OtoczenieEdytuj

Przy cerkwi znajduje się stary cmentarz z zachowanymi czterema nagrobkami[2]. Obok świątyni drewniana dzwonnica na planie prostokąta z czterospadowym dachem.

PrzypisyEdytuj

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie. 2018-09-30. [dostęp 12.12.2015].
  2. a b c Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda: Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja. Wydawnictwo Rewasz, Pruszków 2011, s. 179, 180. ISBN 83-89188-08-2.
  3. a b Krzysztof Zieliński: Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego. PRO CARPARHIA, Rzeszów 2015, s. 87. ISBN 978-83-61577-68-3.

Linki zewnętrzneEdytuj