Otwórz menu główne

Dąbrocznarzeka w zachodniej Polsce, prawy dopływ Orli, do której uchodzi w jej 18,9 km biegu. Długość rzeki to 40,2 km a powierzchnia zlewni wynosi 236,4 km². Spotkać można się również z pisownią Dąbrocznia.

Dąbroczna
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Rzeka
Długość 40,2 km
Powierzchnia zlewni 236,4 km²
Źródło
Miejsce na północ od miejscowości Pępowo
Ujście
Recypient Orla
Współrzędne 51°32′33,9″N 16°55′12,2″E/51,542750 16,920056
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ujście
ujście

Spis treści

PrzebiegEdytuj

Obszarem źródliskowym są tereny leśne na północ od miejscowości Pępowo. W dalszym biegu ciek płynie przez obszary rolnicze. W Miejskiej Górce znajduje się zbiornik Balaton, który należy do samorządu, który odkupił ją od miejscowej cukrowni. Pełni on funkcję zbiornika retencyjnego. Ma on powierzchnię 0,12 km², jego głębokość sięga 3 m, a objętość czynna wynosi 360 000 m³. Główne dopływy to Złoty Rów (Złota Woda) i kanał Bitter.

Ważniejsze miejscowości nad Dąbroczną to Pępowo i Miejska Górka.

CzystośćEdytuj

W górnym biegu do wód odprowadzane są ścieki z oczyszczalni komunalnej oraz oczyszczalni stadniny koni w Pępowie. W dalszym biegu wody są zanieczyszczane poprzez odprowadzane ścieki socjalne z miejscowości Miejska Górka, nielegalne zrzuty ścieków z ubojni drobiu w Karolinkach oraz niedostatecznie oczyszczone ścieki z zakładów mięsnych w Słupi Kapitulnej. Rzeka prawdopodobnie jest również odbiornikiem ścieków z licznych gospodarstw, o czym świadczy jej zły stan sanitarny[potrzebny przypis].

HistoriaEdytuj

W 1921 protest źle wynagradzanych robotników zatrudnionych przy regulacji Dąbroczni był bezpośrednią przyczyną rozruchów głodowych w Rawiczu, czyli tzw. krwawego piątku[1].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Tadeusz Becela, Lata górne i chmurne, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1965, s.33