Dłubanka

Dłubanka – najstarsza forma łodzi, zrobiona z wyżłobionego pnia drzewa[1]. Prawdopodobnie zostały one wynalezione w ósmym tysiącleciu przed naszą erą, ale niektóre plemiona zamieszkujące lasy tropikalne (np. dorzecze Amazonki) do dziś ich używają.

Dłubanka z X wieku naszej ery – ekspozycja Muzeum Archeologicznego Środkowego Nadodrza w Świdnicy

Łodzi tego typu użyli Słowianie podczas nieudanej próby zdobycia Konstantynopola w 626. Flota ich dłubanek została rozproszona i zniszczona przez bizantyńskie okręty wojenne.

Podczas badań etnograficznych w Hannie nad Bugiem oceniono, że wykonanie dłubanki (przy użyciu współczesnych narzędzi ręcznych) zajmuje dwóm osobom około 7–10 dni[2].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. dłubanka, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2022-11-27].
  2. Marek Krapiec, Waldemar Ossowski, Ossowski W., Krąpiec M. 2003: Wczesnośredniowieczna łódź jednopienna z jeziora Strupino, Pomorania Antiqua, t. XIX, s. 117–130. [dostęp 2017-03-15].