Otwórz menu główne

Daniele Bracciali (ur. 10 stycznia 1978 w Arezzo) – włoski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Londynu (2012).

Daniele Bracciali
Ilustracja
Państwo  Włochy
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1978
Arezzo
Wzrost 180 cm
Masa ciała 78 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 1995
Zakończenie kariery aktywny
Trener Umberto Rianna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 49 (8 maja 2006)
Australian Open 2R (2006)
Roland Garros 1R (2005–2007)
Wimbledon 3R (1998, 2006)
US Open 1R (2005, 2006)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 21 (11 czerwca 2012)
Australian Open QF (2013)
Roland Garros SF (2012)
Wimbledon QF (2012)
US Open 3R (2011)

Kariera tenisowaEdytuj

Występując jeszcze jako junior Bracciali wygrał dwa turnieje wielkoszlemowe w grze podwójnej z roku 1996: Australian Open i Wimbledon, grając za każdym razem w parze z Kanadyjczykiem Jocelynem Robichaudem.

Karierę zawodową rozpoczął w roku 1995. W grze pojedynczej wygrał jeden turniej rangi ATP World Tour, na kortach ziemnych w Casablance z 2006 roku. W finale pokonał wynikiem 6:1, 6:4 Nicolása Massú.

W grze podwójnej Włoch odniósł sześć triumfów w zawodach ATP World Tour z trzynastu rozegranych finałów.

W latach 2005–2013 reprezentował Włochy w Pucharze Davisa odnosząc 8 zwycięstw na 17 rozegranych meczów.

W 2015 roku Włoch został dożywotnio zdyskwalifikowany przez Włoską Federację Tenisa za korupcję i ustawianie spotkań[1]. Po apelacji karę zmniejszono jednak do jednego roku[2].

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 49. miejscu w koniec maja 2006 roku, natomiast w zestawieniu deblistów w czerwcu 2012 roku zajmował 21. pozycję.

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (1–0)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 1 maja 2006 Casablanca Ceglana   Nicolás Massú 6:1, 6:4

Gra podwójna (6–7)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 15 lutego 2004 Mediolan Dywanowa (hala)   Giorgio Galimberti   Jared Palmer
  Pavel Vízner
4:6, 4:6
Zwycięzca 1. 6 lutego 2005 Mediolan Dywanowa (hala)   Giorgio Galimberti   Jean-François Bachelot
  Arnaud Clément
6:7(8), 7:6(6), 6:4
Zwycięzca 2. 1 listopada 2010 Petersburg Twarda (hala)   Potito Starace   Rohan Bopanna
  Aisam-ul-Haq Qureshi
7:6(6), 7:6(5)
Finalista 2. 9 stycznia 2011 Ad-Dauha Twarda   Andreas Seppi   Marc López
  Rafael Nadal
3:6, 6:7(4)
Zwycięzca 3. 19 czerwca 2011 's-Hertogenbosch Trawiasta   František Čermák   Robert Lindstedt
  Horia Tecău
6:3, 2:6, 10–8
Zwycięzca 4. 6 sierpnia 2011 Kitzbühel Ceglana   Santiago González   Franco Ferreiro
  André Sá
7:6(1), 4:6, 11–9
Zwycięzca 5. 25 września 2011 Bukareszt Ceglana   Potito Starace   Julian Knowle
  David Marrero
3:6, 6:4, 10–8
Finalista 3. 15 kwietnia 2012 Casablanca Ceglana   Fabio Fognini   Dustin Brown
  Paul Hanley
5:7, 3:6
Finalista 4. 21 października 2012 Moskwa Twarda (hala)   Simone Bolelli   František Čermák
  Michal Mertiňák
5:7, 3:6
Finalista 5. 16 czerwca 2013 Halle Trawiasta   Jonatan Erlich   Santiago González
  Scott Lipsky
2:6, 6:7(3)
Finalista 6. 2 sierpnia 2014 Kitzbühel Ceglana   Andriej Gołubiew   Henri Kontinen
  Jarkko Nieminen
1:6, 4:6
Zwycięzca 6. 29 lipca 2018 Gstaad Ceglana   Matteo Berrettini   Denys Mołczanow
  Igor Zelenay
7:6(2), 7:6(5)
Finalista 7. 4 sierpnia 2018 Kitzbühel Ceglana   Federico Delbonis   Roman Jebavý
  Andrés Molteni
2:6, 4:6

PrzypisyEdytuj

  1. Kacper Kowalczyk: Surowa kara dla włoskich tenisistów za ustawianie spotkań (pol.). sportowefakty.pl, 2015-08-07. [dostęp 2015-08-07].
  2. Marcin Motyka: Marco Cecchinato zdyskwalifikowany na 1,5 roku za ustawienie meczu z Kamilem Majchrzakiem (pol.). sportowefakty.pl, 2016-07-19. [dostęp 2016-07-19].

BibliografiaEdytuj