Henri Kontinen

fiński tenisista

Henri Kontinen (ur. 19 czerwca 1990 w Helsinkach) – fiński tenisista, zwycięzca Wimbledonu 2016 w grze mieszanej oraz Australian Open 2017 w grze podwójnej, lider rankingu ATP deblistów, reprezentant w Pucharze Davisa.

Henri Kontinen
Ilustracja
Państwo  Finlandia
Data i miejsce urodzenia 19 czerwca 1990
Helsinki
Wzrost 191 cm
Masa ciała 82 kg
Gra praworęczny, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 2008
Zakończenie kariery aktywny
Gra pojedyncza
Najwyżej w rankingu 220 (18 października 2010)
Australian Open 1Q (2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 23
Najwyżej w rankingu 1 (3 kwietnia 2017)
Australian Open W (2017)
Roland Garros QF (2018)
Wimbledon SF (2017)
US Open SF (2017)

Kariera tenisowaEdytuj

W grze juniorskiej Kontinen wygrał wielkoszlemowy French Open w 2008 roku. W parze z Christopherem Rungkatem zwyciężył w grze podwójnej chłopców. W finale pokonali debel Jaan-Frederik BrunkenMatt Reid 6:3, 6:0. Kontinen razem z Rungkatem awansował również do finału juniorskiego US Open w 2008 roku. W singlu Fin doszedł w tym samym sezonie do finału Wimbledonu.

Status profesjonalisty Kontinen otrzymał w 2007 roku.

Fin sukcesy odnosi w grze podwójnej, w której zwyciężył w 23 turniejach rangi ATP Tour spośród 29 rozegranych finałów. W styczniu 2017 został zwycięzcą Australian Open, partnerując Johnowi Peersowi. W finale debel ten pokonał Boba i Mike’a Bryanów 7:5, 7:5.

W 2016 roku zwyciężył w rozgrywkach gry mieszanej podczas Wimbledonu, w których partnerowała mu Heather Watson. Rok później para Watson–Kontinen przegrała finał tegoż turnieju.

W 2008 roku zadebiutował w reprezentacji Finlandii w zawodach o Puchar Davisa.

W rankingu gry pojedynczej Kontinen najwyżej był na 220. miejscu (18 października 2010), a w klasyfikacji gry podwójnej na 1. pozycji (3 kwietnia 2017).

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra podwójna (23–6)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 2 sierpnia 2014 Kitzbühel Ceglana   Jarkko Nieminen   Daniele Bracciali
  Andriej Gołubiew
6:1, 6:4
Finalista 1. 21 września 2014 Metz Twarda (hala)   Marin Draganja   Mariusz Fyrstenberg
  Marcin Matkowski
7:6(3), 3:6, 8–10
Finalista 2. 26 października 2014 Bazylea Twarda (hala)   Marin Draganja   Vasek Pospisil
  Nenad Zimonjić
6:7(13), 6:1, 5–10
Zwycięzca 2. 8 lutego 2015 Zagrzeb Twarda (hala)   Marin Draganja   Fabrice Martin
  Purav Raja
6:4, 6:4
Zwycięzca 3. 22 lutego 2015 Marsylia Twarda (hala)   Marin Draganja   Colin Fleming
  Jonathan Marray
6:4, 3:6, 10–8
Zwycięzca 4. 26 kwietnia 2015 Barcelona Ceglana   Marin Draganja   Jamie Murray
  John Peers
6:3, 6:7(6), 11–9
Finalista 3. 8 sierpnia 2015 Kitzbühel Ceglana   Robin Haase   Nicolás Almagro
  Carlos Berlocq
7:5, 3:6, 9–11
Zwycięzca 5. 27 września 2015 Petersburg Twarda (hala)   Treat Huey   Julian Knowle
  Alexander Peya
7:5, 6:3
Zwycięzca 6. 4 października 2015 Kuala Lumpur Twarda (hala)   Treat Huey   Raven Klaasen
  Rajeev Ram
7:6(4), 6:2
Zwycięzca 7. 10 stycznia 2016 Brisbane Twarda   John Peers   James Duckworth
  Chris Guccione
7:6(4), 6:1
Zwycięzca 8. 1 maja 2016 Monachium Ceglana   John Peers   Juan Sebastián Cabal
  Robert Farah
6:3, 3:6, 10–7
Zwycięzca 9. 17 lipca 2016 Hamburg Ceglana   John Peers   Daniel Nestor
  Aisam-ul-Haq Qureshi
7:5, 6:3
Zwycięzca 10. 27 sierpnia 2016 Winston-Salem Twarda   Guillermo García-López   Andre Begemann
  Leander Paes
4:6, 7:6(6), 10–8
Zwycięzca 11. 25 września 2016 Petersburg Twarda (hala)   Dominic Inglot   Andre Begemann
  Leander Paes
4:6, 6:3, 12–10
Finalista 4. 16 października 2016 Szanghaj Twarda   John Peers   John Isner
  Jack Sock
4:6, 4:6
Zwycięzca 12. 6 listopada 2016 Paryż Twarda (hala)   John Peers   Pierre-Hugues Herbert
  Nicolas Mahut
6:4, 3:6, 10–6
Zwycięzca 13. 20 listopada 2016 Londyn Twarda (hala)   John Peers   Raven Klaasen
  Rajeev Ram
2:6, 6:1, 10–8
Zwycięzca 14. 28 stycznia 2017 Australian Open, Melbourne Twarda   John Peers   Bob Bryan
  Mike Bryan
7:5, 7:5
Zwycięzca 15. 6 sierpnia 2017 Waszyngton Twarda   John Peers   Łukasz Kubot
  Marcelo Melo
7:6(5), 6:4
Zwycięzca 16. 8 października 2017 Pekin Twarda   John Peers   John Isner
  Jack Sock
6:3, 3:6, 10–7
Zwycięzca 17. 15 października 2017 Szanghaj Twarda   John Peers   Łukasz Kubot
  Marcelo Melo
6:4, 6:2
Zwycięzca 18. 19 listopada 2017 Londyn Twarda (hala)   John Peers   Łukasz Kubot
  Marcelo Melo
6:4, 6:2
Zwycięzca 19. 7 stycznia 2018 Brisbane Twarda   John Peers   Leonardo Mayer
  Horacio Zeballos
3:6, 6:3, 10–2
Zwycięzca 20. 24 czerwca 2018 Londyn Trawiasta   John Peers   Jamie Murray
  Bruno Soares
6:4, 6:3
Zwycięzca 21. 12 sierpnia 2018 Toronto Twarda   John Peers   Raven Klaasen
  Michael Venus
6:2, 6:7(7), 10–6
Finalista 5. 27 stycznia 2019 Australian Open, Melbourne Twarda   John Peers   Pierre-Hugues Herbert
  Nicolas Mahut
4:6, 6:7(1)
Zwycięzca 22. 17 lutego 2019 Rotterdam Twarda (hala)   Jérémy Chardy   Jean-Julien Rojer
  Horia Tecău
7:6(5), 7:6(4)
Zwycięzca 23. 20 października 2019 Sztokholm Twarda (hala)   Édouard Roger-Vasselin   Mate Pavić
  Bruno Soares
6:4, 6:2
Finalista 6. 16 lutego 2020 Rotterdam Twarda (hala)   Jan-Lennard Struff   Pierre-Hugues Herbert
  Nicolas Mahut
6:7(5), 6:4, 7–10

Gra mieszana (1–1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 10 lipca 2016 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Heather Watson   Anna-Lena Grönefeld
  Robert Farah
7:6(5), 6:4
Finalista 1. 16 lipca 2017 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Heather Watson   Martina Hingis
  Jamie Murray
4:6, 4:6

BibliografiaEdytuj