Otwórz menu główne

Nicolas Mahut

francuski tenisista

Nicolas Mahut (ur. 21 stycznia 1982 w Angers) – francuski tenisista, zwycięzca US Open 2015, Wimbledonu 2016, French Open 2018 i Australian Open 2019 w grze podwójnej, lider rankingu ATP deblistów, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Rio de Janeiro (2016).

Nicolas Mahut
Ilustracja
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 21 stycznia 1982
Angers
Wzrost 191 cm
Masa ciała 80 kg
Gra praworęczny, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 2000
Zakończenie kariery aktywny
Trener Thierry Ascione, Gabriel Urpi
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 37 (5 maja 2014)
Australian Open 3R (2012)
Roland Garros 3R (2012, 2015)
Wimbledon 4R (2016)
US Open 3R (2016, 2017)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 25
Najwyżej w rankingu 1 (6 czerwca 2016)
Australian Open W (2019)
Roland Garros W (2018)
Wimbledon W (2016)
US Open W (2015)

Kariera tenisowaEdytuj

Występując jeszcze w gronie juniorów Mahut wygrał wielkoszlemowy Wimbledon 2000. W finale pokonał Maria Ančicia. Tegoż samego roku zwyciężył również w deblowych rozgrywkach podczas Australian Open, będąc wówczas w parze z Tommym Robredo. Wcześniej, w 1999 roku, triumfował także w zmaganiach deblowych na US Open, gdzie grał razem z Julienem Benneteau.

Grając już jako zawodowiec Mahut wywalczył cztery tytuły z cyklu ATP Tour z sześciu rozegranych finałów.

W grze podwójnej Mahut wygrał dwadzieścia pięć turniejów ATP Tour, w tym US Open 2015, Wimbledon 2016 i French Open 2018 wspólnie z Pierre’em-Huguesem Herbertem. Ponadto Mahut przegrał czternaście finałów, w tym French Open 2013, gdzie grał w parze z Michaëlem Llodrą, oraz Australian Open 2015, gdzie partnerował mu Pierre-Hugues Herbert.

W roku 2010, podczas 1 rundy Wimbledonu Francuz zagrał najdłuższy mecz w historii tenisa. Trwał on 11 godzin i 5 minut, rozgrywany był przez 3 dni, a Mahut przegrał go z Johnem Isnerem 2:3 (68:70 w ostatnim secie).

W 2016 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro w konkurencji gry podwójnej i mieszanej, z których odpadł w 1 rundach.

W marcu 2015 roku zadebiutował w reprezentacji Francji w zmaganiach o Puchar Davisa.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów Mahut był na 37. miejscu 5 maja 2014 roku, z kolei w zestawieniu deblistów 6 czerwca 2016 roku objął pozycję lidera.

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (4–2)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 17 czerwca 2007 Londyn (Queen’s) Trawiasta   Andy Roddick 6:4, 6:7(7), 6:7(2)
Finalista 2. 15 lipca 2007 Newport Trawiasta   Fabrice Santoro 4:6, 4:6
Zwycięzca 1. 22 czerwca 2013 's-Hertogenbosch Trawiasta   Stanislas Wawrinka 6:3, 6:4
Zwycięzca 2. 15 lipca 2013 Newport Trawiasta   Lleyton Hewitt 5:7, 7:5, 6:3
Zwycięzca 3. 14 czerwca 2015 ’s-Hertogenbosch Trawiasta   David Goffin 7:6(1), 6:1
Zwycięzca 4. 13 czerwca 2016 ’s-Hertogenbosch Trawiasta   Gilles Müller 6:4, 6:4

Gra podwójna (25–15)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 5 października 2003 Metz Twarda (hala)   Julien Benneteau   Michaël Llodra
  Fabrice Santoro
7:6(3), 6:4
Finalista 1. 12 października 2003 Lyon Dywanowa (hala)   Julien Benneteau   Jonatan Erlich
  Fabrice Santoro
1:6, 3:6
Finalista 2. 11 lipca 2004 Newport Trawiasta   Grégory Carraz   Jordan Kerr
  Jim Thomas
3:6, 7:6(5), 3:6
Zwycięzca 2. 17 października 2004 Metz Twarda (hala)   Arnaud Clément   Ivan Ljubičić
  Uros Vico
6:2, 7:6(8)
Finalista 3. 30 września 2007 Bangkok Twarda (hala)   Michaël Llodra   Sanchai Ratiwatana
  Sonchat Ratiwatana
6:3, 5:7, 7–10
Zwycięzca 3. 1 listopada 2009 Lyon Twarda (hala)   Julien Benneteau   Arnaud Clément
  Sébastien Grosjean
6:4, 7:6(6)
Finalista 4. 13 listopada 2011 Paryż Twarda (hala)   Julien Benneteau   Rohan Bopanna
  Aisam-ul-Haq Qureshi
2:6, 4:6
Zwycięzca 4. 5 lutego 2012 Montpellier Twarda (hala)   Édouard Roger-Vasselin   Paul Hanley
  Jamie Murray
6:4, 7:6(4)
Zwycięzca 5. 26 lutego 2012 Marsylia Twarda (hala)   Édouard Roger-Vasselin   Dustin Brown
  Jo-Wilfried Tsonga
3:6, 6:3, 10–6
Zwycięzca 6. 23 września 2012 Metz Twarda (hala)   Édouard Roger-Vasselin   Johan Brunström
  Frederik Nielsen
7:6(3), 6:4
Finalista 5. 9 czerwca 2013 French Open, Paryż Ceglana   Michaël Llodra   Bob Bryan
  Mike Bryan
4:6, 6:4, 6:7(4)
Zwycięzca 7. 15 lipca 2013 Newport Trawiasta   Édouard Roger-Vasselin   Tim Smyczek
  Rhyne Williams
6:7(4), 6:2, 10–5
Finalista 6. 22 września 2013 Metz Twarda (hala)   Jo-Wilfried Tsonga   Johan Brunström
  Raven Klaasen
4:6, 6:7(5)
Finalista 7. 9 lutego 2014 Montpellier Twarda (hala)   Marc Gicquel   Nikołaj Dawydienko
  Denis Istomin
4:6, 6:1, 7–10
Zwycięzca 8. 16 lutego 2014 Rotterdam Twarda (hala)   Michaël Llodra   Jean-Julien Rojer
  Horia Tecău
6:2, 7:6(4)
Finalista 8. 31 stycznia 2015 Australian Open, Melbourne Twarda   Pierre-Hugues Herbert   Simone Bolelli
  Fabio Fognini
4:6, 4:6
Finalista 9. 13 czerwca 2015 ’s-Hertogenbosch Trawiasta   Pierre-Hugues Herbert   Ivo Karlović
  Łukasz Kubot
2:6, 6:7(9)
Zwycięzca 9. 21 czerwca 2015 Londyn (Queen’s) Trawiasta   Pierre-Hugues Herbert   Marcin Matkowski
  Nenad Zimonjić
6:2, 6:2
Zwycięzca 10. 12 września 2015 US Open, Nowy Jork Twarda   Pierre-Hugues Herbert   Jamie Murray
  John Peers
6:4, 6:4
Finalista 10. 27 września 2015 Metz Twarda (hala)   Pierre-Hugues Herbert   Łukasz Kubot
  Édouard Roger-Vasselin
6:2, 3:6, 7–10
Zwycięzca 11. 14 lutego 2016 Rotterdam Twarda (hala)   Vasek Pospisil   Philipp Petzschner
  Alexander Peya
7:6(2), 6:4
Zwycięzca 12. 19 marca 2016 Indian Wells Twarda   Pierre-Hugues Herbert   Vasek Pospisil
  Jack Sock
6:3, 7:6(5)
Zwycięzca 13. 2 kwietnia 2016 Miami Twarda   Pierre-Hugues Herbert   Raven Klaasen
  Rajeev Ram
5:7, 6:1, 10–7
Zwycięzca 14. 18 kwietnia 2016 Monte Carlo Ceglana   Pierre-Hugues Herbert   Jamie Murray
  Bruno Soares
4:6, 6:0, 10–6
Zwycięzca 15. 19 czerwca 2016 Londyn (Queen’s) Trawiasta   Pierre-Hugues Herbert   Chris Guccione
  André Sá
6:3, 7:6(5)
Zwycięzca 16. 9 lipca 2016 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Pierre-Hugues Herbert   Julien Benneteau
  Édouard Roger-Vasselin
6:4, 7:6(1), 6:3
Finalista 11. 23 października 2016 Antwerpia Twarda (hala)   Pierre-Hugues Herbert   Daniel Nestor
  Édouard Roger-Vasselin
4:6, 4:6
Finalista 12. 6 listopada 2016 Paryż Twarda (hala)   Pierre-Hugues Herbert   Henri Kontinen
  John Peers
4:6, 6:3, 6–10
Zwycięzca 17. 26 lutego 2017 Marsylia Twarda (hala)   Julien Benneteau   Robin Haase
  Dominic Inglot
6:4, 6:7(9), 10–5
Finalista 13. 14 maja 2017 Madryt Ceglana   Édouard Roger-Vasselin   Łukasz Kubot
  Marcelo Melo
5:7, 3:6
Zwycięzca 18. 21 maja 2017 Rzym Ceglana   Pierre-Hugues Herbert   Ivan Dodig
  Marcel Granollers
4:6, 6:4, 10–3
Zwycięzca 19. 13 sierpnia 2017 Montreal Twarda   Pierre-Hugues Herbert   Rohan Bopanna
  Ivan Dodig
6:4, 3:6, 10–6
Zwycięzca 20. 20 sierpnia 2017 Cincinnati Twarda   Pierre-Hugues Herbert   Jamie Murray
  Bruno Soares
7:6(6), 6:4
Zwycięzca 21. 18 lutego 2018 Rotterdam Twarda (hala)   Pierre-Hugues Herbert   Oliver Marach
  Mate Pavić
2:6, 6:2, 10–7
Zwycięzca 22. 9 czerwca 2018 French Open, Paryż Ceglana   Pierre-Hugues Herbert   Oliver Marach
  Mate Pavić
6:2, 7:6(4)
Zwycięzca 23. 23 września 2018 Metz Twarda (hala)   Édouard Roger-Vasselin   Ken Skupski
  Neal Skupski
6:1, 7:5
Zwycięzca 24. 21 października 2018 Antwerpia Twarda (hala)   Édouard Roger-Vasselin   Marcelo Demoliner
  Santiago González
6:4, 7:5
Finalista 14. 18 listopada 2018 Londyn Twarda (hala)   Pierre-Hugues Herbert   Mike Bryan
  Jack Sock
7:5, 1:6, 11–13
Zwycięzca 25. 27 stycznia 2019 Australian Open, Melbourne Twarda   Pierre-Hugues Herbert   Henri Kontinen
  John Peers
6:4, 7:6(1)
Finalista 15. 22 września 2019 Metz Twarda (hala)   Édouard Roger-Vasselin   Robert Lindstedt
  Jan-Lennard Struff
6:2, 6:7(1), 4–10

BibliografiaEdytuj