Darlene Hard

amerykańska tenisistka

Darlene Ruth Hard, zamężna Waggoner (ur. 6 stycznia 1936 w Los Angeles, zm. 2 grudnia 2021 tamże[1]) – amerykańska tenisistka, zwyciężczyni 21 turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, podwójnej i mieszanej, zdobywczyni Pucharu Federacji.

Darlene Hard
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Darlene Ruth Hard

Państwo

 Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia

6 stycznia 1936
Los Angeles

Data i miejsce śmierci

2 grudnia 2021
Los Angeles

Gra

praworęczna

Gra pojedyncza
Najwyżej w rankingu

2 (1957)

Australian Open

QF (1962)

Roland Garros

W (1960)

Wimbledon

F (1957, 1959)

US Open

W (1960, 1961)

Gra podwójna
Australian Open

F (1962)

Roland Garros

W (1955, 1957, 1960)

Wimbledon

W (1957, 1959, 1960, 1963)

US Open

W (1958-1962, 1969)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska panamerykańskie
złoto São Paulo 1963 gra podwójna
brąz São Paulo 1963 gra pojedyncza

Kariera tenisowaEdytuj

Praworęczna tenisistka z Kalifornii, była kelnerka, słynęła z ofensywnej gry przy siatce, dobrego serwisu, woleja i smecza. Dobre wyniki osiągała przede wszystkim na szybkich nawierzchniach i w grach podwójnych, ale potrafiła także triumfować na paryskiej mączce kortów im. Rolanda Garrosa. W grze pojedynczej wygrała dwukrotnie mistrzostwa USA i raz mistrzostwa Francji, była ponadto w dalszych dwóch finałach mistrzostw USA i dwóch finałach Wimbledonu.

W deblu wygrała czterokrotnie Wimbledon, dwukrotnie w parze z Marią Bueno, raz z Jeanne Arth, raz z Altheą Gibson. W mistrzostwach USA triumfowała w grze podwójnej sześciokrotnie, w tym nieprzerwanie w latach 1958–1962. W mistrzostwach Francji triumfowała we wszystkich trzech konkurencjach – raz w singlu, trzy razy w deblu, dwa razy w mikście. Poza imprezami wielkoszlemowymi zdobyła siedem tytułów mistrzyni USA – cztery razy wygrywała grę podwójną w mistrzostwach USA na kortach ziemnych (1957 z Altheą Gibson, 1960 z Billie Jean Moffitt, 1962 z Sue Behlmar, 1963 z Marią Bueno), raz grę podwójną w mistrzostwach USA na kortach twardych (1963, z Paulette Verzin), raz grę pojedynczą na kortach twardych (1963), raz grę pojedynczą w mistrzostwach akademickich (Intercollegiate, 1958). W 1962 Hard wygrała również międzynarodowe mistrzostwa Włoch w deblu (z Marią Bueno).

W latach 1954–1963 figurowała w czołowej dziesiątce rankingu amerykańskiego, w tym jako liderka w latach 1960–1963. Była również klasyfikowana w czołówce nieoficjalnego rankingu światowego, w 1960 i 1961 na 2. miejscu (w 1960 za Marią Bueno, rok później za Angelą Mortimer). Występowała w reprezentacji USA w Pucharze Wightman w latach 1957, 1959, 1960, 1962 i 1963 (jedynie w 1960 trofeum przypadło Brytyjkom), odnosząc 6 zwycięstw w singlu (przy 3 porażkach) i 4 w deblu (1 porażka). Hard była również w składzie ekipy amerykańskiej w inauguracyjnej edycji Pucharu Federacji w 1963. W finale z Australijkami uległa zdecydowanie Margaret Smith, ale w parze z Billie Jean Moffitt zdobyła decydujący punkt deblowy (przeciwko Smith i Lesley Turner).

W 1973 została przyjęta do Międzynarodowej Tenisowej Hall Galerii Sławy.

Osiągnięcia w turniejach wielkoszlemowychEdytuj

Finały singlowe w turniejach wielkoszlemowychEdytuj

  • Wimbledon 1957 – 3:6, 2:6 z Altheą Gibson
  • mistrzostwa USA 1958 – 6:3, 1:6, 2:6 z Altheą Gibson
  • Wimbledon 1959 – 4:6, 3:6 z Marią Bueno
  • mistrzostwa Francji 1960 – 6:3, 6:4 z Yolą Ramírez
  • mistrzostwa USA 1960 – 6:4, 10:12, 6:4 z Marią Bueno
  • mistrzostwa USA 1961 – 6:3, 6:4 z Ann Haydon-Jones
  • mistrzostwa USA 1962 – 7:9, 4:6 z Margaret Smith

PrzypisyEdytuj

  1. Beth Harris: Darlene Hard, 3-time major tennis champion, dies at 85 (ang.). ClickOnDetroit.com, 2021-12-03. [dostęp 2021-12-04].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj