AEC Mk I Gun Carrierbrytyjskie samobieżne działo przeciwpancerne, znane także jako "Deacon" (ang. "diakon") z okresu II wojny światowej. Używane było tylko w czasie kampanii w Afryce Północnej (1942-43).

A24 AEC Mk I Gun Carrier "Deacon"
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo

 Wielka Brytania

Producent

Associated Equipment Company

Typ pojazdu

samobieżne działo przeciwpancerne

Trakcja

kołowa

Załoga

4

Historia
Prototypy

1942

Produkcja

1942

Egzemplarze

175

Dane techniczne
Silnik

1 silnik benzynowy, 6-cylindrowy AEC A173
o mocy 95 KM (72 kW)

Transmisja

mechaniczna

Długość

6,39 m

Szerokość

2,36 m

Wysokość

2,82 m

Masa

bojowa: 12 200 kg

Osiągi
Prędkość

30 km/h

Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 działo 6-funtowe
Użytkownicy
Wielka Brytania, Turcja

HistoriaEdytuj

Nowy pojazd, którego nazwa, podobnie jak wszystkich innych brytyjskich dział samobieżnych, została zapożyczona od tytułu eklezjastycznego, został opracowany w 1942 aby zapewnić wojskom brytyjskim walczącym na froncie Afryki Północnej szybką i mobilną broń przeciwpancerną. Ponieważ nie było czasu na opracowanie nowego projektu od zera, zdecydowano na rozwiązanie ad hoc – na podwoziu kołowego ciągnika artyleryjskiego AEC Matador zamontowano standardową wówczas armatę przeciwpancerną armii brytyjskiej – działo 6-funtowe. Samo działo zostało otoczone lekką osłoną pancerną, która zapewniała ochronę przed odłamkami dla celowniczego i ładowniczego. Kabina kierowcy została zastąpiona niską, "pudełkowatą", opancerzoną konstrukcją, która chroniła kierowcę i silnik. Łącznie w 1942 wyprodukowano 175 pojazdów tego typu.

Użycie bojoweEdytuj

Deacony zostały użyte na froncie Afryki Północnej, w warunkach, w których pojazdy kołowe miały zapewnioną prawie taką samą mobilność, jak pojazdy gąsienicowe. W owym czasie trzon niemieckich wojsk pancernych na tym teatrze działań stanowiły czołgi PzKpfw III, do zwalczania których armata 6-funtowa w zupełności wystarczała. Przykładem może być bitwa pod Al-Hamma, w której wziął udział 76. Regiment Przeciwpancerny R.A. Po zakończeniu kampanii w Afryce Północnej większość tych pojazdów została przerobiona na transportery amunicyjne. Część została w późniejszym czasie sprzedana Turcji.

BibliografiaEdytuj

  • И. Мощанский - Бронетанковая техника Великобритании 1939-1945 часть 2, "Моделист-Конструктор", Бронеколлекция 1999-02 (I. Moszczanskij - Bronietankowaja tiechnika Wielikobritanii 1939-1945 czast 2, "Modelist-Konstruktor", Broniekollecija 1999-02).

Linki zewnętrzneEdytuj