Dom Tramwajarza w Poznaniu

Dom Tramwajarza w Poznaniu – środowiskowy kompleks kulturalno-mieszkalny w stylu neobarokowym, wzniesiony w latach 1925 - 1927 na poznańskich Jeżycach.

Dom Tramwajarza
Ilustracja
Widok ogólny od ul. Słowackiego
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres ul. Słowackiego 19/21
Styl architektoniczny neobarok
Architekt Adam Ballenstaedt
Inwestor Poznańskia Kolej Elektryczna
Rozpoczęcie budowy 1925
Ukończenie budowy 1927
Właściciel Miasto Poznań
Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, w centrum znajduje się punkt z opisem „Dom Tramwajarza”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Dom Tramwajarza”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Dom Tramwajarza”
Ziemia52°24′37″N 16°54′30″E/52,410278 16,908333
Strona internetowa
Zespół Domu Tramwajarza
Fasada czołowa budynku głównego

CharakterystykaEdytuj

Został zbudowany na podstawie projektu Adama Ballenstaedta, z wystrojem rzeźbiarskim Mieczysława Lubelskiego. Oprócz nawiązań do baroku w zdobieniu fasady pojawiają się ślady prądów ekspresjonistycznych. Marcin Libicki uważa dekorację tego budynku za niemal doskonały przykład zdobnictwa neobarokowego[1].

Na kompleks, zaprojektowany dla pracowników Poznańskiej Kolei Elektrycznej (dziś MPK Poznań), składają się trzy gmachy:

  • centralny (ul. Słowackiego 19/21), mieszczący instytucje kultury: salę widowiskową, sale warsztatowe, restaurację "Tramwajarz",
  • boczne (ul. Reya 5 i Kochanowskiego 8), w których umieszczono mieszkania pracownicze.

Przez wiele dziesięcioleci Dom Tramwajarza był miejscem integracji wielu pokoleń poznańskich pracowników komunikacji miejskiej. W sali widowiskowej (klubowej) działało od 28 listopada 2002[2] kino studyjne Amarant, dostępne publicznie (pierwszym seansem był Rejs w reżyserii Marka Piwowskiego[2]). Miało 80 miejsc[2]. Z uwagi na niską frekwencję, zostało zamknięte w styczniu 2010 (krzesła pochodziły ze zburzonego w 2002, kina Bałtyk na Kaponierze). Obecnie Dom Tramwajarza należy do Miasta Poznania. Od dnia 21 marca 2015 do 31 lipca 2017 operatorem budynku była Fundacja Centrum Amarant, prowadząca w jego wnętrzu działalność kulturalną[3][4]. Od 1 sierpnia 2017 operatorem budynku została Estrada Poznańska[5].

W budynku mają także swoją siedziby: Orkiestra Miejska i Rada Osiedla Jeżyce[6].

Wewnątrz budynku znajduje się dębowa tablica poświęcona poległym, straconym i zmarłym pracownikom Miejskiej Poznańskiej Kolei Elektrycznej[7].

Obiekt znajduje się pod opieką Miejskiego Konserwatora Zabytków jako Zespół Domu Tramwajarza Poznańskiej Kolei Elektrycznej (bez wpisu do rejestru zabytków).

Zobacz teżEdytuj

W pobliżu znajdują się:

Ponadto:

PrzypisyEdytuj

  1. bibliografia, poz. 3
  2. a b c Ruszyło kino "AMARANT", w: Z Życia MPK Poznań, nr 18(683)/2002, s. 1, ISSN 0329-6637
  3. Co dalej z Centrum Amarant? :: Komisje Rady Miasta - Biuletyn Miejski - Poznan.pl, www.poznan.pl [dostęp 2017-01-30].
  4. Centrum Amarant, www.centrum-amarant.pl [dostęp 2017-01-30] (pol.).
  5. Kajetan Kurkiewicz, Wyborcza.pl, poznan.wyborcza.pl, 29 czerwca 2017 [dostęp 2017-10-11].
  6. OSIEDLE JEŻYCE - bip.poznan.pl, bip.poznan.pl [dostęp 2020-02-21] (pol.).
  7. Jarosław Mulczyński: Historia pisana na murach w: Kronika Miasta Poznania 2/2001, s. 257; on-line: [1]

BibliografiaEdytuj

  1. Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 267, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.
  2. Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, KAW, Poznań, 1986, ss.30-31, ​ISBN 83-03-01260-6
  3. Marcin Libicki, Poznań - przewodnik, wyd. Gazeta Handlowa, Poznań, 1997, ss.239-240, ​ISBN 83-902028-4-0
  4. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ​ISBN 978-83-7445-018-8
  5. Sylwia Wilczak, Pożegnanie z Amarantem, w: Gazeta Wyborcza, nr z 29.1.2010, ISSN 0860-908X
  6. Beata Marcińczyk, Katarzyna Fertsch, Dom Tramwajarza z orkiestrą MPK, Głos Wielkopolski, nr z 3.2.2010, ISSN 1898-3154