Otwórz menu główne

Donat, imię świeckie Dmitrij Fiodorowicz Szczogolew (ur. 2 czerwca 1899 w Rydze, zm. 27 października 1979 w Moskwie) – rosyjski biskup prawosławny.

Donat
Dmitrij Szczogolew
arcybiskup kałuski i borowski
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1899
Ryga
Data i miejsce śmierci 27 października 1979
Moskwa
arcybiskup kałuski i borowski
Okres sprawowania 1971–1979
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia kałuska i borowska
Śluby zakonne 28 marca 1926
Diakonat 5 kwietnia 1926
Prezbiterat 23 kwietnia 1928
Sakra biskupia 14 czerwca 1956
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 14 czerwca 1956
Miejscowość Zagorsk
Miejsce Ławra Troicko-Siergijewska
Konsekrator Aleksy I
Współkonsekratorzy Hieronim (Zacharow), Hermogen (Gołubiew), Mitrofan (Gutowski)

Pochodził z rodziny robotniczej. Ukończył gimnazjum w Rydze. W 1922 wstąpił jako posłusznik do Monasteru Nowospasskiego w Moskwie. Tam 28 marca 1926 złożył wieczyste śluby mnisze, zaś 5 kwietnia został wyświęcony na hierodiakona. 23 kwietnia 1928 został wyświęcony na hieromnicha. Przez dwa lata służył w różnych cerkwiach Moskwy.

22 października 1930 został aresztowany i w roku następnym skazany na trzy lata łagrów. Wyrok odbywał w łagrach na terytorium Republiki Mordwińskiej. Uczestniczył w II wojnie światowej, został ranny i uznany za inwalidę wojennego. Do pracy duszpasterskiej wrócił w 1944, gdy zaczął służyć w cerkwi Smoleńskiej Ikony Matki Bożej w Krywcach (eparchia moskiewska). W 1951 otrzymał godność ihumena; służył już wtedy w soborze Objawienia Pańskiego w Moskwie. Przed 1956 podniesiony do godności archimandryty.

14 czerwca 1956 w Ławrze Troicko-Siergijewskiej został wyświęcony na biskupa bijskiego, wikariusza eparchii nowosybirskiej. W charakterze konsekratorów w ceremonii wzięli udział patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy I, biskupi orłowski i briański Hieronim, taszkencki i Azji Środkowej Hermogen oraz kujbyszewski i syzrański Mitrofan. W marcu 1957 został przeniesiony na katedrę swierdłowską. W sierpniu tego samego roku wyznaczono go z kolei na biskupa wielkołuckiego i toropieckiego. W grudniu tego samego roku został biskupem pomocniczym eparchii odeskiej z tytułem biskupa bałckiego. W 1958 przeniesiony po raz kolejny, tym razem na katedrę nowosybirską i barnaułską. W maju 1961 został biskupem kostromskim i galickim. Po trzech miesiącach przeniesiony w stan spoczynku. W 1965 mianowany ordynariuszem eparchii kałuskiej i borowskiej. W 1971 otrzymał godność arcybiskupią. Po czterech latach na własną prośbę odszedł w stan spoczynku z powodu choroby. Żył w Moskwie i tam w 1979 zmarł.

BibliografiaEdytuj

Poprzednik
Mścisław (Wołonsiewicz)
Biskup wielkołucki
1957
Następca
Sergiusz (Bułatnikow) – po restytucji eparchii
Poprzednik
Nestor (Anisimow)
Biskup nowosybirski
1958 – 1961
Następca
Leoncjusz (Bondar)
Poprzednik
Hermogen (Gołubiew)
Biskup kałuski
1965 – 1975
Następca
Mikołaj (Kutiepow)