Otwórz menu główne

Eparchia odeska – jedna z eparchii Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego, z siedzibą w Odessie. Jej obecnym (2011) ordynariuszem jest metropolita odeski i izmaiłski Agatangel (Sawwin)[1], zaś funkcję katedry pełni sobór Przemienienia Pańskiego w Odessie[2].

Eparchia odeska
ОДЕСЬКА єпархія
Ilustracja
Sobór Przemienienia Pańskiego w Odessie – główna świątynia eparchii
Państwo  Ukraina
Siedziba Odessa
ul. Puszkinska 79
Data powołania 1945
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Sobór Przemienienia Pańskiego
Biskup diecezjalny metropolita odeski i izmaelski Agatangel (Sawwin)
Biskup pomocniczy arcybiskup owidiopolski Arkadiusz (Taranow)
arcybiskup jużnowski Diodor (Wasylczuk)
biskup arcyski Wiktor (Bykow)
biskup bołgradzki Sergiusz (Mychajłenko)
Dane statystyczne
Liczba dekanatów 17
Liczba klasztorów 10
Położenie na mapie Odessy
Mapa lokalizacyjna Odessy
Sobór katedralny
Sobór katedralny
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Sobór katedralny
Sobór katedralny
Ziemia46°28′59,4″N 30°43′51,8″E/46,483167 30,731056
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

W 1837 z eparchii kiszyniowskiej została wydzielona eparchia chersońska i taurydzka. Rezydencja jej ordynariuszy od początku mieściła się w Odessie. W 1859 eparchia została podzielona na dwie; w Odessie rezydowali odtąd biskupi chersońscy i odescy[2], nazywani w literaturze, z racji miejsca pobytu, także biskupami odeskimi[3]. Za moment powstania eparchii odeskiej uważa się 1945. W roku tym miejscowe duchowieństwo przystąpiło, za zgodą władz radzieckich, do odbudowy struktur prawosławnych na terytorium dawnej eparchii chersońskiej – jej działanie praktycznie zamarło wskutek represji okresu Wielkiego Terroru[3].

W 1971 nazwę struktury oficjalnie zmieniono na eparchia odeska i chersońska. W 1991 z eparchii odeskiej wydzielono eparchię chersońską[2], a w 2012 – eparchię bałcką[2].

Biskupi[4]Edytuj

Eparchia dzieli się na 17 dekanatów. Prowadzi seminarium duchowne w Odessie oraz następujące monastery[2]:

PrzypisyEdytuj