Edward Stawiarz

lekkoatleta polski (długodystansowiec)

Edward Jan Stawiarz (ur. 16 czerwca 1940 w Zakrzowie) – polski lekkoatleta, dwukrotny olimpijczyk. Były prezes WKS Wawelu Kraków.

Edward Stawiarz
Wzrost 171 cm
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski
złoto Poznań 1966 bieg na 10 000 m
złoto Zielona Góra 1968 bieg na 10 000 m
złoto Kraków 1969 bieg na 10 000 m
złoto Dębno 1971 bieg maratoński
złoto Radom 1972 bieg maratoński
złoto Dębno 1973 bieg maratoński
srebro Szczecin 1965 bieg na 5000 m
srebro Otwock 1967 bieg przełajowy
srebro Warszawa 1970 bieg na 10 000 m
brąz Puławy 1963 bieg przełajowy
brąz Warszawa 1964 bieg na 5000 m
brąz Zielona Góra 1964 bieg przełajowy
brąz Sopot 1965 bieg przełajowy
brąz Otwock 1966 bieg przełajowy
brąz Nowa Huta 1972 bieg przełajowy
brąz Dębno 1974 bieg maratoński

Startował w biegach długodystansowych i biegu maratońskim. Na mistrzostwach Europy w 1966 w Budapeszcie zajął 12. miejsce w finale biegu na 5000 metrów. Był czwarty na tym dystansie w finale Pucharu Europy w 1967 w Kijowie. Uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku, gdzie odpadł w eliminacjach biegów na 5000 metrów i 10 000 metrów. Na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach wystąpił w biegu maratońskim, ale go nie ukończył. Zajął 40. miejsce w maratonie na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium.

Był mistrzem Polski w biegu na 10 000 metrów w 1966, 1968 i 1969, a także w biegu maratońskim w 1971, 1972 i 1973. Zdobył srebrne medale w biegu na 5000 metrów w 1965, w biegu na 10 000 metrów w 1970 oraz w biegu przełajowym (6 km) w 1967, a także brązowe medale na 5000 m w 1964, w maratonie w 1974 oraz w biegu przełajowym w 1963 (6 km), 1964 (6 km), 1965 (5 km), 1966 (6 km) i 1972 (12 km)[1].

W latach 1962-1970 wystąpił w dwudziestu meczach reprezentacji Polski (20 startów), odnosząc 6 zwycięstw indywidualnych[2].

Był rekordzistą Polski w klubowej sztafecie 3 × 1000 metrów (7:19,8, 8 maja 1966, Kraków)[3].

Rekordy życiowe Stawiarza[4][3]:

Konkurencja Data i miejsce Wynik
bieg na 800 metrów 19 września 1966, Kraków 1:51,4
bieg na 1000 metrów 11 maja 1966, Wałcz 2:24,2
bieg na 1500 metrów 10 lipca 1966, Wrocław 3:44,9
bieg na 3000 metrów 25 czerwca 1967, Poznań 8:03,2
bieg na 5000 metrów 20 lipca 1968, Leningrad 13:46,2
bieg na 10 000 metrów 21 lipca 1968, Leningrad 28:54,2
bieg na 3000 metrów z przeszkodami 11 lipca 1966, Wrocław 8:58,2
bieg maratoński 25 czerwca 1972, Dębno 2:18:35,8

Był zawodnikiem LZS Olszanica (1958-1960) i Wawelu Kraków (1960-1975). Po zakończeniu kariery został trenerem i działaczem sportowym. Był członkiem zarządu Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. Jest odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1999) oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 63, 73, 88, 282, 283 i 185. ISBN 978-83-61233-20-6.
  2. Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia polskiej lekkiej atletyki w 40-leciu PRL. Mecze międzypaństwowe I reprezentacji Polski seniorów – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984, s. 360.
  3. a b c Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński: Od Chamonix do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010. Warszawa: Fundacja Dobrej Książki, 2010, s. 481. ISBN 978-83-86320-01-1.
  4. Henryk Gąszczak: Polska lekkoatletyka w statystyce historycznej; lata 1920-2007 (pol.). [dostęp 18 września 2011].

BibliografiaEdytuj

  • Bogdan Tuszyński: Polscy olimpijczycy XX wieku. T. 2: N-Ż. Wrocław: Wydawnictwo Europa, 2004, s. 221. ISBN 83-7407-050-1.
  • Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński: Od Chamonix do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010. Warszawa: Fundacja Dobrej Książki, 2010, s. 481. ISBN 978-83-86320-01-1.
  • Henryk Kurzyński: Biografie członków Wunderteamu. W: Andrzej Karczmarski: Wunderteam. Lekkoatletyczna drużyna marzeń. Pruszków: Star Press, 2004, s. 143. ISBN 83-920565-0-7.
  • Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki: 1919-1994. Warszawa: PZLA, 1994. ISBN 83-902509-0-X.
  • Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
  • Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia polskiej lekkiej atletyki w 40-leciu PRL. Mecze międzypaństwowe I reprezentacji Polski seniorów – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984.
  • Wyniki olimpijskie Stawiarza na stronie sports-reference.com (ang.). [dostęp 18 września 2011].