Otwórz menu główne

Eleazar López Contreras

Eleazar López Contreras, pełne imię: José Eleazar (ur. 5 maja 1883 w Queniquea, zm. 2 stycznia 1973 w Caracas) – wenezuelski wojskowy i polityk, prezydent Wenezueli (1936–1941).

Eleazar López Contreras
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 maja 1883
Queniquea
Data i miejsce śmierci 2 stycznia 1973
Caracas
43. Prezydent Wenezueli
Okres od 18 grudnia 1935
do 5 maja 1941
Poprzednik Juan Vicente Gómez
Następca Isaías Medina Angarita
podpis
Odznaczenia
Wielki Łańcuch Orderu Oswobodziciela Krzyż Wielki Orderu Francisco de Miranda (Wenezuela)

ŻyciorysEdytuj

Był synem pułkownika Manuela Marii Lópeza Trejo i jego żony Cataliny Contreras. We wczesnym dzieciństwie stracił ojca; nad jego edukacją nadzór sprawował wuj, ks. Fernando Contreras. Ukończył prywatne szkoły podstawowe, a następnie kolegium Najświętszego Serca Jezusowego w La Grita. Zachęcony przez wuja, podjął studia medyczne na Uniwersytecie Andyjskim, lecz przerwał je, by wziąć udział w rewolucji liberalnej (hiszp. Revolución Liberal Restauradora), po stronie gen. Cipriano Castro. Brał udział w walkach rewolucjonistów z siłami rządowymi i 22 października 1899 brał udział we wjeździe zwycięskich oddziałów Castro do Caracas[1].

W okresie dyktatury Juana Vicente Gómeza sprawował różne stanowiska wojskowe i cywilne. Po śmierci Gomeza w 1935 został wybrany na nowego prezydenta Wenezueli przez Kongres Narodowy[1]. Zainicjował proces wewnętrznej transformacji i demokratyzacji kraju[2]. Starał się przy tym utrzymywać równowagę między skrajnymi siłami politycznymi (gomezistami a nielegalną Komunistyczną Partią Wenezueli), by uniknąć wybuchu wojny domowej[1].

W 1941, po zakończeniu kadencji, odszedł z urzędu prezydenta, który objął na mocy wyboru Kongresu jego współpracownik i przyjaciel Isaías Medina Angarita. Kontynuował on zainicjowaną przez poprzednika politykę demokratyzacji Wenezueli[2]. Rząd Mediny Angarity został obalony przez zamach stanu w 1945. Lopez Contreras został uwięziony przez powstałą w wymienionym roku Rewolucyjną Juntę Rządową, a następnie zmuszony do emigracji. Żył w Kolumbii, następnie w USA i od 1951 ponownie w Wenezueli. Tytularnie był senatorem dożywotnim, nie prowadził już jednak żadnej działalności politycznej[1].

Był trzykrotnie żonaty. Z pierwszego związku z Luz Wolkmar miał pięcioro dzieci – Blankę Rosę, Eleazara, Cristinę, Cecilię, Fernanda i Margaritę. Jego drugie małżeństwo z Luisą Eleną Mijares było bezpotomne, ze związku z Maríą Teresą Núñez Tovar miał córki Mercedes Enriquetę i Marię Teresę[1].

Odznaczenia (lista niepełna)Edytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Eleazar López Contreras.
  2. a b M. F. Gawrycki, Wenezuela i rewolucja (boliwiariańska) w Ameryce Łacińskiej, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2008, s.14, ​ISBN 978-83-7611-040-0​.