Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy minerału, naturalnego stopu złota i srebra. Zobacz też: elektrum – dawna nazwa bursztynu.

Elektrum, elektronminerał z grupy pierwiastków rodzimych będący stopem złota i srebra (ponad 20%), z niewielką ilością miedzi oraz żelaza. Także otrzymywany sztucznie stop złota i srebra[1].

Elektrum
Naturalne elektrum na kwarcu (Telluride w Kolorado, USA)
Naturalne elektrum na kwarcu (Telluride w Kolorado, USA)
Moneta z VI wieku p.n.e. wykonana z elektrum
Moneta z VI wieku p.n.e. wykonana z elektrum
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny stop złota, srebra (ponad 20%), z niewielką ilością miedzi oraz żelaza
Twardość w skali Mohsa 2,5
Przełam haczykowaty
Układ krystalograficzny regularny
Właściwości optyczne
Barwa srebrzystobiały lub jasnożółty
Rysa bladozłocista, połyskująca
Połysk metaliczny

Nazwa wywodzi się od bladożółtej barwy przypominającej bursztyn (łac. electrum, grec. ηλεκτρον (ēlektron)[1] - bursztyn).

Spis treści

WłaściwościEdytuj

Minerał bardzo rzadki. Występuje w skupieniach zbitych oraz nieforemnych.

Złoto rodzime zawiera od 2 do 20% srebra, z tego powodu jest jaśniejsze. Złoto bogate w domieszkę srebra (ok. 20%) już przez Pliniusza było zwane "elektrum".

WystępowanieEdytuj

Elektrum występuje w niektórych złożach hydrotermalnych.

Miejsca występowania: RosjaAłtaj, Ural; Rumunia – Siedmiogród (Rosia Montana).

W Polsce śladowe ilości tego minerału stwierdzono w obrębie dolnośląskich, cechsztyńskich łupków miedzionośnych.

ZastosowanieEdytuj

  • materiał na pierwsze monety
  • jest rudą złota
  • interesujący dla naukowców, jubilerów i kolekcjonerów.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Elektron. Słownik wyrazów obcych PWN. [dostęp 2013-06-29].

Linki zewnętrzneEdytuj