Elephas

rodzaj ssaka

Elephasrodzaj ssaka z rodziny słoniowatych (Elephantidae).

Elephas[1]
Linnaeus, 1758[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – samiec słonia indyjskiego (E. maximus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

trąbowce

Rodzina

słoniowate

Rodzaj

Elephas

Typ nomenklatoryczny

Elephas maximus Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje jeden żyjący współcześnie gatunek występujący w południowej i południowo-wschodniej Azji[4][5][6].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała (włącznie z trąbą) 550–640 cm, długość ogona 120–150 cm, wysokość w kłębie samic 240–250 cm, samców 270–340 cm; masa ciała samic około 2720 kg (maksymalnie do 4160 kg), samców około 3600 kg (maksymalnie do 6000 kg)[5].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Elephas (Elephantus): gr. ελεφας elephas, ελεφαντος elephantos „słoń”[7].

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należy jeden występujący współcześnie gatunek[4][8]:

oraz gatunki wymarłe:

UwagiEdytuj

  1. Niepoprawna późniejsza pisownia Elephas Linnaeus, 1758.

PrzypisyEdytuj

  1. Elephas, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. C. Linnaeus: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 33. (łac.)
  3. É. Geoffroy Saint-Hilaire & G. Cuvier. Mémoire sur une nouvelle division des Mammifères, et sur les principes qui doivent servir de base dans cette sorte de travail, lu à la société d’Histoire naturelle, le premier floréal de l’an troisième, par les citoyens. „Magasin Encyclopédique”. 1 (2), s. 189, 1795 (fr.). 
  4. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 118. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.)
  5. a b G. Wittemyer: Family Elephantidae (Elephants). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 79. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.)
  6. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Genus Elephas. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-10-30].
  7. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 225, 1904 (ang.). 
  8. Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 24. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  9. G.H.R. von Koenigwald: Fossil mammals from the Philippines. Quezon City: National Research Council of the Philippines, 1956, s. 12. (ang.)
  10. D.A. Hooijer. Pleistocene vertebrates from Celebes: IV. Archidiskodon celebensis nov. spec.. „Zoologische mededelingen”. 30 (14), s. 206, 1949 (ang.). 
  11. V.J. Moglio. Four new species of elephantidae from the Plio-Pleistocene of northwestern Kenya. „Breviora”. 341, s. 20, 1969–1970 (ang.). 
  12. H. Falconer & P. Cautley: Fauna antiqua sivalensis, being the fossil zoology of the Sewalik Hills, in the north of India. London: Smith, Elder and Co, 1846, s. 6, ryc. 5. (ang.)
  13. E. Dubois. Das geologische Alter der Kendeng- oder Trinil-Fauna. „Tijdschrift van het Koninklijk Nederlandsch Aardrijkskundig Genootschap”. 2, s. 1235–127, 1908 (niem.).