Otwórz menu główne

Epsilon Ursae Minoris

gwiazda w gwiazdozbiorze Małej Niedźwiedzicy

Epsilon Ursae Minorisgwiazda w gwiazdozbiorze Małej Niedźwiedzicy, znajdująca się w odległości około 318 lat świetlnych od Słońca.

Epsilon Ursae Minoris
ε Ursae Minoris
Ilustracja
Położenie w gwiazdozbiorze
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Mała Niedźwiedzica
Rektascensja 16h 45m 58,236s[1]
Deklinacja +82° 02′ 14,15″[1]
Paralaksa (π) 0,01024 ± 0,00024[1]
Odległość 318,4 ± 7,7 ly
97,6 ± 2,4 pc
Wielkość obserwowana 4,212 ± 0,009[1]m
Ruch własny (RA) 19,47 ± 0,36[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) 2,61 ± 0,47[1] mas/rok
Prędkość radialna −10,57 ± 0,40[1] km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy żółty olbrzym
Typ widmowy G5 III[1]
Masa 3,6[2] M
Wielkość absolutna −0,63[3]m
Jasność 225[2] L
Temperatura 5200[2] K
Charakterystyka orbitalna
Krąży wokół Centrum Galaktyki
Półoś wielka 8537[3] pc
Mimośród 0,1491[3]
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 22 Ursae Minoris
2MASS: J16455813+8202141
Bonner Durchmusterung: BD+82°498
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 912
Boss General Catalogue: GC 22749
Katalog Henry’ego Drapera: HD 153751
Katalog Hipparcosa: HIP 82080
Katalog jasnych gwiazd: HR 6322
SAO Star Catalog: SAO 2770

Charakterystyka obserwacyjnaEdytuj

Epislon jest trzecią od końca gwiazdą „dyszla” Małego Wozu, czyli „ogona” Małej Niedźwiedzicy. Jest gwiazdą okołobiegunową, widoczną przez całą noc dla obserwatorów na północ od równoleżnika 8° N[2].

Charakterystyka fizycznaEdytuj

Epsilon Ursae Minoris jest gwiazdą spektroskopowo podwójną o okresie obiegu obydwu składników 39,4816 dnia[2]. Większa część światła jest emitowana przez jaśniejszy składnik, który jest żółtym olbrzymem należącym do typu widmowego G5[1]. Ma on temperaturę około 5200 K i jasność 225 razy większą od słonecznej. Masa olbrzyma to 3,6 M[2].

Układ tych dwóch gwiazd jest zaćmieniowy. Odległość między składnikami jest oceniana na 0,36 au, zaćmienia są częściowe (około 6%). W tym ciasnym układzie oddziaływanie składników przyspiesza ich obrót i wzmaga aktywność magnetyczną, która przejawia się w występowaniu plam gwiazdowych, o czym świadczy rejestrowane promieniowanie rentgenowskie. Ten efekt sprawia, że jest to także gwiazda typu RS Canum Venaticorum[2].

Epsilon Ursae Minoris ma także trzeci składnik, który jest związany grawitacyjnie z systemem podwójnym, o czym świadczy podobny ruch własny[2]. Gwiazda ta jest oddalona od pozostałych dwóch o 76,6 sekund kątowych i ma wielkość zaledwie 12,32m[4]. Jest to pomarańczowy karzeł, gwiazda typu K0 odległa od nich o co najmniej 8100 au[2].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i Epsilon Ursae Minoris w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f g h i Jim Kaler: Epsilon Ursae Minoris (ang.). W: STARS [on-line]. [dostęp 2019-10-02].
  3. a b c Anderson E., Francis C.: HIP 82080 (ang.). W: Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2019-10-02].
  4. Mason et al.: WDS J16460+8202A. W: The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.