Erich Kempka

Erich Kempka (ur. 16 września 1910 w Oberhausen, zm. 24 stycznia 1975 we Freibergu nad Neckar) – niemiecki SS-Obersturmbannführer, od 1934 roku osobisty kierowca i szef parku samochodowego Adolfa Hitlera.

Erich Kempka
Ilustracja
Erich Kempka za kierownicą samochodu Hitlera
SS-Obersturmbannführer SS-Obersturmbannführer
Data i miejsce urodzenia

16 września 1910
Oberhausen, Cesarstwo Niemieckie

Data i miejsce śmierci

24 stycznia 1975
Freiberg am Neckar, RFN

Przebieg służby
Lata służby

19341945

Formacja

SS Schutzstaffel

Stanowiska

osobisty kierowca Adolfa Hitlera

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Wczesne lataEdytuj

Kempka urodził się w Oberhausen w zachodnich Niemczech jako jedno z dziesięciorga dzieci górnika. Dziadkowie Kempki ze strony ojca byli pochodzenia polskiego i zostali uznani za Ruhrpolen. Pracował jako mechanik samochodowy dla producenta DKW.

KarieraEdytuj

 
Autograf Ericha Kempki

1 kwietnia 1930 wstąpił do NSDAP (numer legitymacji partyjnej 225639). Dwa lata później był jednym z ośmiu członków założycieli SS-Begleit-Kommando. Do 29 lutego 1932 służył jako kierowca Josefa Terbovena. W 1934 zastąpił Juliusa Schrecka i Emila Maurice'a jako podstawowy kierowca Hitlera. W tym samym roku był obecny przy aresztowaniu Ernsta Röhma.

1 grudnia 1937 wstąpił do Lebensborn. Był również odznaczony Totenkopfring przez Heinricha Himmlera. Jego żona Gerda (z domu Daranowski) rozwiodła się z nim i wyszła za mąż za Eckharda Christiana. W 1945, gdy III Rzesza chyliła się ku upadkowi, Kempka towarzyszył Hitlerowi w Kancelarii Rzeszy, a następnie w jego bunkrze. 20 kwietnia, na dziesięć dni przed samobójstwem Hitlera, złożył mu życzenia urodzinowe. Kempka był jedną z osób odpowiedzialnych za spalenie ciała Hitlera. Po południu 30 kwietnia miał dostarczyć około 200 litrów benzyny do ogrodu na zewnątrz bunkra. Następnego dnia opuścił bunkier.

Po wojnieEdytuj

20 czerwca 1945 został schwytany przez amerykańskich żołnierzy w Berchtesgaden. Podczas procesów norymberskich, Kempka został wezwany do złożenia zeznań, gdyż twierdził, że widział Martina Bormanna zabitego przez radzieckie pociski przeciwpancerne w Berlinie.

Erich Kempka zmarł w Freiberg am Neckar 24 stycznia 1975, w wieku sześćdziesięciu czterech lat.

Film i literaturaEdytuj

Erich Kempka został przedstawiony w filmie Upadek jako jeden z ostatnich mieszkańców bunkra Hitlera.

Był autorem wspomnień, na podstawie których Erich Kern opracował książkę "Byłem kierowcą Hitlera"[1].

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj