Errol Zimmerman

Errol Zimmerman (ur. 20 kwietnia 1986 w Willemstad[2]) − holenderski kick-boxer wagi ciężkiej pochodzenia Curaçao, zawodnik K-1. Reprezentuje klub Golden Glory.

Errol Zimmerman
Ilustracja
Pseudonim

Bonecrusher

Data i miejsce urodzenia

20 kwietnia 1986
Willemstad, Curaçao

Obywatelstwo

Curaçao[1]
Holandia

Wzrost

190 cm

Masa ciała

118 (2012) kg

Styl walki

boks tajski

Trenowany przez

Cor Hemmers

Kategoria wagowa

K-1 WGP

Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk

113

Zwycięstwa

83

Przez nokauty

47

Porażki

28

Remisy

1

Nieodbyte

1

  1. Bilans walk aktualny na 19 czerwca 2022.

Sportowa karieraEdytuj

Urodził się w Curaçao w mieszanej antylskiej-surinamsko rodzinie. W młodości wyjechał do Holandii, gdzie podjął treningi kick-boxingu i boksu tajskiego. W 2005 roku został mistrzem Holandii w boksie tajskim w kategorii 85 kg. W tym samym roku rozpoczął starty w regionalnych turniejach w formule K-1.

W lutym 2008 roku zadebiutował w prestiżowym cyklu K-1 WGP, gdy podczas gali eliminacyjnej K-1 World GP w Bukareszcie znokautował chorwackiego boksera Damira Tovarovicia. Dzięki temu awansował do rozegranego 26 kwietnia GP Europy w Amsterdamie. Zimmerman wygrał turniej, pokonując w finale przez decyzję Zabita Samiedowa. Tryumf ten dał mu kwalifikację do gali K-1 World Grand Prix 2008 Final 16 w Seulu, podczas której zmierzył się z Glaube Feitosą w walce o awans do Finału K-1 WGP. Zimmerman zwyciężył zdecydowanie na punkty (w pierwszej i drugiej rundzie Brazylijczyk był liczony)[3].

W rozegranym w grudniu w Jokohamie Finale WGP w walce ćwierćfinałowej pokonał Ewertona Teixeirę, odpadł jednak potem w półfinale, przegrawszy przez nokaut w trzeciej rundzie z Badrem Hari (w drugiej obaj - najpierw Hari, a potem Zimmerman - byli liczeni)[4].

W 2009 roku ponownie awansował do turnieju o mistrzostwo K-1 (podczas Final 16 pokonał w walce rewanżowej Feitosę). Odpadł w ćwierćfinale, przegrywając z Remym Bonjaskym.

3 kwietnia 2010 zmierzył się w Jokohamie z Semmym Schiltem o jego pas mistrza K-1 w wadze superciężkiej. Przegrał przez jednogłośną decyzję sędziów (27-30, 27-30, 28-30). Nie zdołał też po raz trzeci z rzędu awansować do Finału K-1 WGP, gdyż w Final 16 został znokautowany przez Daniela Ghiţę[5]. Mimo to otrzymał szansę występu w walce rewanżowej przeciwko Teixeirze, którą przegrał przez jednogłośną decyzję.

Swoją pozycję czołowego kick-boxera świata w wadze ciężkiej odbudował w 2011 roku, gdy odniósł sześć zwycięstw z rzędu (w tym 5 przed czasem) i zwyciężył w 8-osobowym turnieju Sper Kombat Fight Club w Rumunii. W maju 2012 roku w Sztokholmie po raz drugi w karierze zmierzył się z Semmym Schiltem. Stawką było inaugurujące mistrzostwo Glory w wadze ciężkiej. Przegrał przez techniczny nokaut w 3. rundzie.

18 czerwca 2022 roku podczas gali KSW 71: Ziółkowski vs. Rajewski wygrał przez TKO w drugiej rundzie, nokdaunując czterokrotnie Marcina Różalskiego[6]. Pojedynek odbył się na zasadach K-1 w małych rękawicach[7].

OsiągnięciaEdytuj

  • 2011: Super Kombat Fight Club − 1. miejsce
  • 2008: K-1 World Grand Prix w Amsterdamie (GP Europy) − 1. miejsce
  • 2005: Mistrz Holandii w boksie tajskim w kat. 85 kg

PrzypisyEdytuj

  1. Na terenie Holandii walczy zwykle w barwach tego kraju. Występując w K-1 początkowo startował jako Holender, podczas Finału WGP 2008 reprezentował Surinam, a począwszy od 2009 roku walczy pod flagą Curaçao
  2. Errol Zimmerman | Fight Sports. fightsports.tv. [dostęp 2021-01-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-02)]. (ang.).
  3. Monty DiPietro: Aerts Overwhelms Schilt in Seoul. k-1.co.jp, 27 września 2008. [dostęp 2010-09-23]. (ang.).
  4. Monty DiPietro: Bonjasky Wins K-1 World GP; Hari Loses It. k-1.co.jp, 6 grudnia 2008. [dostęp 2010-09-23]. (ang.).
  5. Stuart Tonkin: F16 - A Changing of the Guard. [dostęp 2010-10-02]. (ang.).
  6. Marcin Różalski przegrywa przez nokaut w historycznej walce na gali KSW 71, Sport.pl [dostęp 2022-06-19] (pol.).
  7. Antoni Zubek, Marcin Różalski vs Errol Zimmerman. Ikona kickboxingu rywalem Różala na KSW 71 w Toruniu, Silesion.PL, 6 czerwca 2022 [dostęp 2022-06-19] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj