Otwórz menu główne

Erwin Kruppa (ur. 11 sierpnia 1885 w Bielsku, zm. 26 stycznia 1967 w Wiedniu) – austriacki matematyk.

Pierwotnie Kruppa studiował budownictwo (egzamin państwowy 1905), szybko jednak odkrył jako swą pasję matematykę. Ostatnie cztery semestry spędził na Uniwersytecie Wiedeńskim i Wyższej Szkole Technicznej tamże, gdzie znajdował się pod wpływem Gustava von Eschericha, Franza Mertensa, Wilhelma Wirtingera, Gustava Kohna i przede wszystkim Emila Müllera. W 1907 r. zdał egzaminy z matematyki i geometrii wykreślnej. Wkrótce potem zdobył doktorat u Hansa Hahna w Grazu pracą O metodzie aksonometrycznej w geometrii wykreślnej, następnie w 1911 r. habilitował się na uniwersytecie w Czerniowcach.

W 1921 r. otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego na Wyższej Szkole Technicznej (politechnice) w Wiedniu; wkrótce awansowano go na profesora zwyczajnego. W 1929 r. objął katedrę geometrii wykreślnej jako następca Emila Müllera. W latach 1953-1954 był rektorem Wyższej Szkoły Technicznej.

Wybrane prace:

  • Analityczna i konstruktywna geometria różniczkowa. Springer-Verlag, Wiedeń, 1957.
  • Podręcznik geometrii wykreślnej (z Emilem Müllerem). Wyd. V uzup., Springer-Verlag, Wiedeń, 1948.

Linki zewnętrzneEdytuj