Eumeniusz (Chorolski)

Eumeniusz, imię świeckie Jewgienij Nikołajewicz Chorolski (ur. 13 grudnia 1886 w Bogorożdiestwience, zm. 25 sierpnia 1967 w Żytomierzu) – rosyjski biskup prawosławny.

Eumeniusz
Jewgienij Chorolski
Arcybiskup żytomierski i owrucki
Kraj działania

ZSRR

Data i miejsce urodzenia

13 grudnia 1886
Bogorożdiestwienka

Data i miejsce śmierci

25 sierpnia 1967
Żytomierz

Arcybiskup żytomierski i owrucki
Okres sprawowania

1958-1967

Wyznanie

prawosławie

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Śluby zakonne

1919

Diakonat

1919

Prezbiterat

1950

Chirotonia biskupia

28 lutego 1954

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

28 lutego 1954

Miejscowość

Kijów

Konsekrator

Jan (Sokołow)

Współkonsekratorzy

Arseniusz (Kryłow), Andrzej (Suchenko), Nestor (Tuhaj)

Wykształcenie uzyskał w szkole parafialnej oraz w szkole nauczycielskiej. Następnie wstąpił do monasteru Trójcy Świętej w Kijowie jako posłusznik. W 1907 został skierowany do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Po jej zakończeniu w 1912 został osobistym sekretarzem biskupa saratowskiego. W 1918 ponownie został posłusznikiem, tym razem w monasterze św. Michała Archanioła o Złotych Kopułach. Rok później złożył wieczyste śluby mnisze i został wyświęcony na hierodiakona. W 1923 przeszedł do Ławry Pieczerskiej, zaś od 1924 był archidiakonem cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej w placówce filialnej Ławry w Leningradzie. W 1930 został aresztowany w Leningradzie.

W 1946 wrócił do Ławry Pieczerskiej i został jej ekonomem. W 1950 wyświęcony na hieromnicha. W tym samym roku został dziekanem Ławry, zaś w 1954 został podniesiony do godności archimandryty. 28 lutego tego samego roku został wyświęcony na biskupa czerniowieckiego i bukowińskiego przez metropolitę kijowskiego i halickiego Jana, biskupów czernihowskiego i nieżyńskiego Arseniusza, winnickiego i bracławskiego Andrzeja i humańskiego Nestora. W 1958 podniesiony do godności arcybiskupiej. W 1958 został przeniesiony na katedrę żytomierską i owrucką. Jej ordynariuszem był do śmierci w 1967. Został pochowany na cmentarzu rosyjskim w Żytomierzu przy cerkwi cmentarnej.

BibliografiaEdytuj