Feliks Drzewiński

Feliks Drzewiński (ur. 1788 w Drewinie, zm. 1850 w Moskwie) – profesor fizyki w Uniwersytecie Wileńskim, a po zamknięciu uniwersytetu w Akademii Medyko-Chirurgicznej. Napisał: „Początki mineralogii podług Wernera dla słuchaczów akademickich”, (Wilno 1816), „Kurs roczny fizyki eksperymentalnej” (1823) i inne.

Feliks Drzewiński
Data i miejsce urodzenia 1788
Drewinie
Data i miejsce śmierci 1850
Moskwa
profesor nauk fizycznych
Specjalność: mineralogia
Alma Mater Uniwersytet Wileński
Doktorat 5 kwietnia 1813
Profesura 1824
Uczelnia Uniwersytet Wileński
Okres zatrudn. 1813-1840

Pochodził z Wołynia był synem szlachcica Mateusza Drzewińskiego herbu Korczak. Studia w latach 1809-1813 odbywał na Uniwersytecie Wileńskim, gdzie otrzymał tytuł doktora filozofii 5 kwietnia 1813. Od 1 września 1813 wykładał mineralogię. W 1816 został adiunktem. W latach 1817-1819 przebywał w Paryżu. W 1819 objął katedrę fizyki w Uniwersytecie Wileńskim jako adiunkt. W 1824 został profesorem zwyczajnym[1]. Członek korespondent Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie w 1829 roku[2]. Po przejściu na emeryturę w 1840 wyjechał do Moskwy gdzie zmarł 10 lat później[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Polski Słownik Biograficzny tom V wyd. 1939-1946 s. 422
  2. Lista imienna członków Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie w styczniu 1829 roku, [Warszawa], [1829], s. 10.
  3. Feliks Drzewiński na stronie Muzeum Geologicznego

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj