Otwórz menu główne

Francolinusrodzaj ptaka z podrodziny bażantów (Phasianinae) w rodzinie kurowatych (Phasianidae).

Francolinus[1]
Stephens, 1819[2]
Przedstawiciel rodzaju – frankolin obrożny (F. francolinus)
Przedstawiciel rodzaju – frankolin obrożny (F. francolinus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Podrodzina bażanty
Plemię Gallini
Rodzaj Francolinus
Typ nomenklatoryczny

Francolinus vulgaris Stephens, 1819 (= Tetrao francolinus Linneaus, 1766)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[7].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 31–38 cm, rozpiętość skrzydeł 50–55; masa ciała 200–566 g (samce są większe i cięższe od samic)[8].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Francolinus: fr. Francolin „frankolin”, od wł. Francolino „kurka, mała kura”[9].
  • Attagen: łac. attagen, attagenis „ptak łowny”, od gr. ατταγην attagēn, ατταγηνος attagēnos „frankolin” (por. średniowiecznołac. attagines „pardwa”). Ptak ten był wymieniany przez wielu autorów klasycznych i pomimo licznych wcześniejszych identyfikacji, panuje ogólna zgoda że jest to frankolin obrożny[10]. Gatunek typowy: Tetrao francolinus Linneaus, 1766.
  • Mustoxydes: etymologia nieodkryta; gr. μυσταξ mustax, μυστακος mustakos „wąsy”, od μασταξ mastax, μαστακος mastakos „usta, szczęki”[11]. Nowa nazwa dla Francolinus.
  • Ortygornis: gr. ορτυξ ortux, ορτυγος ortugos „przepiórka”; ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”[12]. Gatunek typowy: Tetrao pondicerianus J.F. Gmelin, 1789.
  • Limnocolinus: gr. λιμνη limnē „bagno”; rodzaj Colinus Goldfuss, 1820 (przepiór)[13]. Gatunek typowy: Perdix gularis Temminck, 1815.

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[14]:

PrzypisyEdytuj

  1. Francolinus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.F. Stephens: Francolinus. Francolin. W: G. Shaw: General zoology, or Systematic natural history. Cz. 11: Aves. London: Printed for G. Kearsley, 1819, s. 316. (ang.)
  3. E. von Keyserling & J.H. Blasius: Die wirbelthiere Europa’s. Braunschweig: F. Vieweg und sohn, 1840, s. lxv, 111. (niem.)
  4. J. Gistel: Naturgeschichte des Thierreichs, für höhere Schulen. Stuttgart: Hoffmann, 1848, s. xi. (niem.)
  5. H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. xxviii. (niem.)
  6. T.M. Crowe, E.H. Harley, M.B. Jakutowicz, J. Komen & A.A. Crowe. Phylogenetic, taxonomic and biogeographical implications of genetic, morphological, and behavioral variation in francolins. „The Auk”. 109 (1), s. 37, 1992. DOI: 10.2307/4088264 (ang.). 
  7. F. Gill & D. Donsker: Pheasants, partridges & francolins (ang.). IOC World Bird List: Version 8.2. [dostęp 2018-09-09].
  8. P.J.K. Mc Gowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 489–490. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)
  9. Jobling 2018 ↓, s. Francolinus.
  10. Jobling 2018 ↓, s. Attagen.
  11. Jobling 2018 ↓, s. Mustoxydes.
  12. Jobling 2018 ↓, s. Ortygornis.
  13. Jobling 2018 ↓, s. Limnocolinus.
  14. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Gallini Brehm,CL, 1831 (wersja: 2017-05-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-09-09].

BibliografiaEdytuj

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-09-09]. (ang.)