Gęsia (dopływ Parsęty)
Gęsia – struga, lewy dopływ Parsęty[2] o długości 22,05 km[3] i powierzchni zlewni 58,45 km²[4].
Kontynent | |
---|---|
Państwo | |
Lokalizacja | |
Struga 2 rzędu | |
Długość | 22,05 km |
Powierzchnia zlewni |
58,45 km² |
Źródło | |
Współrzędne | |
Ujście | |
Recypient | Parsęta |
Miejsce |
na północ od Gąsek |
Wysokość |
ok. 67 m n.p.m.[1] |
Współrzędne | |
Położenie na mapie powiatu szczecineckiego ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego ![]() |
Struga płynie w powiecie szczecineckim. Wypływa z jeziora Kiełpino. Przepływa przez Barwice, Ostrowąsy i Gąski.
W wyniku oceny stanu wód Gęsiej z 2010 określono I klasę elementów biologicznych w punkcie powyżej Barwic oraz III klasę el. biologicznych w punkcie k. ujścia do Parsęty, elementy fizykochemiczne poniżej potencjału dobrego oraz umiarkowany potencjał ekologiczny w obu punktach[5].
Nazwę Gęsia wprowadzono urzędowo w 1948 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę strugi – Gänse Bach[6].
Zobacz też
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ Gęsia na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2018-01-27].
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 68, ISBN 83-239-9607-5 .
- ↑ Gęsia na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2018-01-27].
- ↑ Gęsia na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Mapa Podziału Hydrograficznego Polski 2010. Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2018-01-27].
- ↑ II Ocena stanu wód W: Stan środowiska w województwie zachodniopomorskim w roku 2010. WIOŚ Szczecin, 2012-01-04, s. 37
- ↑ Rozporządzenie Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 października 1948 r. (M.P. z 1948 r. nr 78, poz. 692, s. 22)