Garnitur – męskie ubranie wizytowe, dwu- lub trzyczęściowe, składające się ze spodni, marynarki i kamizelki (w niektórych garniturach kamizelka bywa pomijana). Zazwyczaj wszystkie trzy elementy uszyte są z tego samego materiału (tkaniny), czasami stosuje się również kamizelkę w innym kolorze (np. w ciekawy wzór – kraty, prążki, etc., lub gładkie) i wykończone w podobny sposób. Zwykle dopełnieniem garnituru są odpowiednio dobrane: koszula, krawat, skarpetki i półbuty na cienkiej skórzanej podeszwie. Protoplastą garnituru był Brytyjczyk George Bryan „Beau” Brummell. Jest to popularne ubranie męskie noszone na co dzień w pracy, uroczystości w ciągu dnia, jak i po zmroku, np. śluby i wesela. W tradycyjnie pojmowanej klasyfikacji formalności stanowi odzież nieformalną dzienną, jednak współcześnie, w dobie odformalniania innych elementów garderoby, z powodzeniem stanowi również strój wieczorowy[1].

John F. Kennedy w ciemnozielonym garniturze

WyglądEdytuj

Garnitur zazwyczaj wykonany jest z wełny (około 90% ogółu[2]), jednak spotyka się również wykonane w całości z bawełny, lnu, moheru, kaszmiru, włókien konopnych (które stanowią świetną alternatywę dla wegetarian, czy wegan), poliestru i innych włókien syntetycznych, oraz miksów powyższych materiałów. Tkaniny na garnitur mogą przyjmować różne parametry - splot, gramaturę, wzór.

Może on przybierać różne formy, być zarówno ubraniem jednoczęściowym, tzw. Siren suit, czyli kombinezon[3], dwuczęściowy, tj. marynarka i spodnie, oraz trzyczęściowy - marynarka, spodnie i kamizelka. Marynarka natomiast może być jednorzędowa (jeden rząd guzików) lub dwurzędowa (dwa rzędy guzików), podobnie kamizelka. Brytyjczycy za garnitur uznają również stresemann/stroller[1].

Klasyczna marynarka składa się z:

  • Klap (wyłogi), które mogą przyjmować kształt ostry (frakowy) lub otwarty. Ich szerokość oraz proporcje zmieniają się pod wpływem mody, w ostatnich latach popularne są klapy wąskie (4-6 cm), za ponadczasowe uznać można te o średniej szerokości (około 7-9 cm), klapy o szerokości powyżej 9 cm uznaje się a szerokie;
  • Kieszeni. Na lewej piersi znajduje się brustasza, po bokach zaś dwie kieszenie, czasem nad prawą znaleźć można także trzecią, mniejszą zwaną biletówką. Kieszenie boczne mogą przybierać różne formy - najpopularniejsze z patkami, bez patek (najformalniejsze) oraz nakładane (sportowe);
  • Guzików, zazwyczaj od 1 do 3 w marynarce jednorzędowej i od 2 do 8 w marynarce dwurzędowej. Zazwyczaj wykonane są z plastiku, jednak bardziej cenione są guziki z materiałów naturalnych - rogu bawolego, masy rogowej, macicy perłowej, orzechów Corozo, metalu. Na rękawach również znajdują się guziki, w kolekcjach konfekcyjnych jest ich od 3 do 5 na rękaw, jednak zdarza się, że nie ma ich wcale;
  • Rozcięć (szliców). Najczęściej spotyka się marynarki z podwójnym rozcięciem, jednak spotykane są również z pojedynczym rozcięciem (sportowe) oraz bez rozcięć[4].

Spodnie również mogą przybierać różne formy. Szerokość nogawek, zakładki lub ich brak zależny jest od mody. Niektóre nogawki zwieńczone są mankietem - który jest elementem nieformalnym.

Ze względu na typ. garnitury można podzielić na:

  • wieczorowe/wizytowe – wszystkie elementy w kolorze granatowym, grafitowym lub czarnym, marynarka ma klapy zamknięte (szpiczaste), kieszenie bez patek, jedyna możliwa koszula to w kolorze białym z francuskim (na spinki) mankietem, spodnie bez mankietów. Ciemny, stonowany krawat, biała poszetka i czarne buty (wiedenki). Jako męski strój wieczorowy może stanowić mniej formalną alternatywę dla fraka lub smokingu. Strój ten powinien wykonany być z wełny, dopuszczalna jest domieszka jedwabiu, kaszmiru lub moheru, która dodaje garniturowi subtelnego połysku, może przybierać formę z marynarką dwurzędową lub jednorzędową z obowiązkową kamizelką;
  • dzienne/robocze – wszystkie elementy w jednakowym kolorze, czasem w prążek, marynarka ma klapy otwarte, kieszenie z patkami, czasem z małą kieszonką biletówką. Dowolny kolor koszuli, krawata, poszetki i butów. Strój powinien być wykonany z wełny, najlepiej odpornej na zagniecenia, czasami wykonany także z flaneli wełnianej. Zwany bywa wołem roboczym;
  • sportowe/spacerowe – panuje tu pełna dowolność formy; dowolny kolor, często występuje deseń taki jak: jodełka, krata, pepitka. Jako jedyny z garniturów może być uszyty z bawełny, lnu, sztruksu lub mieszanki owych materiałów. Kieszenie mogą przyjmować różne formy, najczęściej nakładane, może się pojawić także kieszonka biletowa.Mogą pojawić się spodnie z mankietem, czy kamizelka. W kwestii dodatków panuje duża dowolność. Buty brązowe lub w innym kolorze, lecz nie czarne, posiadają najczęściej zdobienia, tzw. ażury[5][6].

Strój, w którym wszystkie elementy (marynarka, kamizelka, spodnie) uszyte są z różnych materiałów lub występują w innym kolorze lub deseniu nazywamy zestawem koordynowanym (kombinowanym) i posiada on najniższą rangę formalności.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Jan Jakub Starzomski, Formal style: Strój nieformalny dzienny, Formal style, 25 stycznia 2013 [dostęp 2020-08-24].
  2. Kędziora M., Rzeczowo o modzie męskiej. Poradnik [2013], s. 45
  3. Jan Adamski, garnitur jednoczęściowy, janadamski.eu [dostęp 2020-08-24] (pol.).
  4. Kędziora M., Rzeczowo o modzie męskiej. Poradnik [2013], s. 42-43.
  5. Klasyfikacja garniturów jednorzędowych, Szarmant, 3 marca 2013 [dostęp 2020-08-24] (pol.).
  6. admin3, stopniowanie formalności ubioru, janadamski.eu [dostęp 2020-08-24] (pol.).

BibliografiaEdytuj

  • Krzysztof Łoszewski, Od spódnicy do spodni, Historia mody męskiej, 2014.
  • Henryk Ryszard Żuchowski, Encyklopedia Dobrych Manier, Lublin 2010.
  • Szarmant, Klasyfikacja garniturów jednorzędowych, 3 marca 2013 [dostęp 2016-10-03].