Otwórz menu główne

Godfried Danneels

kardynał belgijski

Godfried Maria Jules Danneels[1] (ur. 4 czerwca 1933 w Kanegem, zm. 14 marca 2019 w Mechelen[1]) – belgijski duchowny rzymskokatolicki, biskup antwerpski w latach 1977–1979, arcybiskup metropolita mecheleńsko-brukselski i tym samym prymas Belgii w latach 1979–2010, kardynał prezbiter od 1983.

Godfried Danneels
Godfried Maria Jules Danneels
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Godfried Danneels (2013)
Herb Godfried Danneels Apparuit humanitas Dei nostri
Objawiło się człowieczeństwo naszego Boga
Kraj działania Belgia
Data i miejsce urodzenia 4 czerwca 1933
Kanegem
Data i miejsce śmierci 14 marca 2019
Mechelen
Arcybiskup metropolita mecheleńsko-brukselski
Okres sprawowania 1979–2010
Prymas Belgii
Okres sprawowania 1979–2010
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 17 sierpnia 1957
Nominacja biskupia 4 listopada 1977
Sakra biskupia 19 grudnia 1977
Kreacja kardynalska 2 lutego 1983
Jan Paweł II
Kościół tytularny bazylika św. Anastazji na Palatynie
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 19 grudnia 1977
Konsekrator Leo Jozef Suenens
Współkonsekratorzy Emiel-Jozef De Smedt
Jules Victor Daem
Jean Huard
Guillaume Marie van Zuylen

ŻyciorysEdytuj

Studiował na Uniwersytecie Katolickim w Louvain, przyjął święcenia kapłańskie 17 sierpnia 1957. Na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie obronił doktorat z teologii (1959). Był wykładowcą i dyrektorem duchowym wyższego seminarium duchownego w Brugii, później wykładał także na Uniwersytecie Katolickim w Louvain. Był autorem wielu książek teologicznych, wchodził w skład redakcji flamandzkiego przeglądu międzydiecezjalnego „Collationes”.

4 listopada 1977 został mianowany biskupem Antwerpii, sakrę odebrał 19 grudnia 1977 z rąk arcybiskupa brukselsko-mecheleńskiego, kardynała Léon-Josepha Suenensa. W grudniu 1979 został następcą kardynała Suesensa (który przeszedł w stan spoczynku) na czele archidiecezji brukselsko-mecheleńskiej i został zarazem prymasem Belgii; objął również funkcję przewodniczącego Konferencji Episkopatu Belgii, a we wrześniu 1980 – ordynariusza wojskowego Belgii. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, był członkiem sekretariatu generalnego Synodu; w styczniu 1980 pełnił funkcję prezydenta-delegata Specjalnego Synodu Biskupów Holenderskich w Watykanie.

2 lutego 1983 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera bazyliki św. Anastazji na Palatynie. 18 stycznia 2010 przeszedł na emeryturę. Jego następcą został bp André-Mutien Léonard, ówczesny ordynariusz diecezji Namur[2].

Uczestnik konklawe 2005 i konklawe 2013 roku. Podczas konklawe w 2013 sprawował funkcję kardynała protoprezbitera (kardynała prezbitera o najdłuższym stażu spośród uczestników konklawe) i podczas inauguracyjnej mszy papieża Franciszka był w delegacji wręczającej insygnia nowemu zwierzchnikowi Kościoła. 4 czerwca 2013 w związku z ukończeniem 80 lat utracił prawo udziału w konklawe.

Zmarł 14 marca 2019[1][3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Gaia Pianigiani: Godfried Danneels, Liberal Cardinal Tainted by Sex Scandal, Dies at 85 (ang.). nytimes.com, 24 marca 2019. [dostęp 2019-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-25)].
  2. Informacja w biuletynie watykańskim
  3. Zmarł kard. Godfried Danneels, arcybiskup Brukseli. stacja7.pl, 2019-03-14. [dostęp 2019-03-14].

BibliografiaEdytuj