Granatnik Carl Gustaf

szwedzka pancerzownica

Carl Gustafszwedzkie gwintowane działo bezodrzutowe kalibru 84 mm, produkowane przez Saab Bofors Dynamics, klasyfikowane również jako średni granatnik przeciwpancerny. Pierwszy prototyp granatnika Carl Gustaf powstał w 1946.

Carl Gustaf[1][2]
Ilustracja
Carl Gustaf
Państwo  Szwecja
Producent Saab Bofors Dynamics
Rodzaj działo bezodrzutowe,
granatnik przeciwpancerny
Obsługa 1 lub 2 osoby
Historia
Prototypy 1946 (M1), 1964 (M2), 1991 (M3), 2014 (M4)
Produkcja 1948 –
Dane techniczne
Kaliber 84 mm
Nabój 84×246 mm R
Wymiary
Długość 1,13 m (M2; w położeniu bojowym)

1,065 m (M3; w położeniu bojowym)
ok. 1 m (M4; w położeniu bojowym)

Masa
broni 14,2 kg (M2; rozładowany)

8,5 kg (M3; rozładowany)
6,7 kg (M4; rozładowany)

podstawy 0,8 kg (M2)

0,5 kg (M3)

Inne
Prędkość pocz. pocisku 310 m/s (ppanc. HEAT-551)
Szybkostrzelność praktyczna 6 strz./min
Zasięg skuteczny ok. 450 m (do wozów bojowych)
Przebijalność pancerza 400 mm (ppanc. HEAT-551)
Amunicja wraz z działami
Malezyjscy żołnierze z granatnikiem Carl Gustaf

KonstrukcjaEdytuj

Granatnik działa na zasadzie działa bezodrzutowego. Ładowany jest odtylcowo, zamek jest otwierany na bok. Pocisk w czasie lotu jest stabilizowany dzięki gwintowanej lufie[3].

Do broni przeznaczona jest amunicja w pięciu rodzajach: kumulacyjna (typu HEAT-551), przeciwpancerno-odłamkowa (typu HEDP-502), odłamkowo-burząca (typu HE-441B), oświetlająca (typu 545) i dymna (typu 469B). Prowadzone są próby pocisku ppanc kierowanego półaktywnie wiązką światła laserowego[4].

UżytkownicyEdytuj

Granatnik mimo wiekowej konstrukcji jest z powodzeniem używany do dnia dzisiejszego przez siły zbrojne wielu państw świata.

PolskaEdytuj

27 granatników Carl Gustaf M2 posiadały Nadwiślańskie Jednostki Wojskowe, a po ich rozformowaniu przekazane Wojskom Aeromobilnym (25 BKP, 6 BDSz), broń tych sił była zmagazynowana (stan na 2017 rok)[15]. Wojska Specjalne są największym użytkownikiem w SZ RP[15].

PrzypisyEdytuj

  1. Carl-Gustaf - Wielozadaniowy granatnik od Saab
  2. DEBIUT GRANATNIKA CARL-GUSTAF M4
  3. Carl Gustaf – broń wielozadaniowa, od 1948, Nowa Strategia [dostęp 2019-11-22] (pol.).
  4. Udane próby kierowanej amunicji do granatnika Carl Gustaf - Radar, rp.pl [dostęp 2020-12-25] (pol.).
  5. a b c Carl Gustaf antitank recoilless rifle (Sweden), world.guns.ru [dostęp 2012-04-12] (ang.).
  6. a b c d e f g h Igor Witkowski: Broń przeciwpancerna. Warszawa: Lampart, 1996, s. 60-63. ISBN 83-86776-25-0.
  7. Tehnika – Granaadiheitja Carl-Gustav, mil.ee [dostęp 2012-04-12] [zarchiwizowane z adresu 2012-04-03] (est.).
  8. Greece Land Forces military equipment and vehicle Greek Hellenic Army, armyrecognition.com [dostęp 2012-04-12] (ang.).
  9. Igor Spicijarić, Kopassus & Kopaska - specijalne postrojbe Republike Indonezije, hrvatski-vojnik.hr, 11 września 2007 [dostęp 2012-04-12] [zarchiwizowane z adresu 2012-02-12] (chorw.).
  10. Prieštankinis granatsvaidis „CARL GUSTAF“ (M-2, M-3), kariuomene.kam.lt [dostęp 2012-04-12] (lit.).
  11. Maksymilian Dura, Carl-Gustaf – Wielozadaniowy granatnik od Saab, defence24.pl, 2 września 2014 [dostęp 2015-08-23] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-23].
  12. Kolejne zamówienie na Carl-Guatf, Altair Agencja Lotnicza, 1 listopada 2012 [dostęp 2015-08-23].
  13. Słowacja kupuje granatniki przeciwpancerne
  14. DSEI 2015: Słowacja kupiła Carl-Gustaf M4
  15. a b Remigiusz Wilk. Lekka broń przeciwpancerna dla WP. „Raport – Wojsko Technika Obronność”. 02/2017, s. 9. Agencja Lotnicza Altair. ISSN 1429-270x. 

BibliografiaEdytuj

  • Igor Witkowski: Broń przeciwpancerna. Warszawa: Lampart, 1996, s. 60-63. ISBN 83-86776-25-0.
  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa 1994: Wydawnictwo „WIS”, s. 46. ISBN 83-86028-01-7.