Grand Prix IMŚ na Żużlu 2001

Grand Prix IMŚ na Żużlu 2001 (SGP) – to siódmy sezon rozstrzygania tytułu najlepszego żużlowca na świecie w formule Grand Prix. W sezonie 2001 22 żużlowców zmagało się o tytuł podczas 6 rund.

Grand Prix IMŚ na Żużlu 2001
2001 Speedway Grand Prix
2000 2002
Dyscyplina żużel
Organizator FIM
Szczegóły turnieju
Pierwsze zawody 5 maja 2001
Niemcy Berlin
Zamknięcie (finał) 29 września 2001
Szwecja Sztokholm
Liczba zawodników 22 (36)
I miejsce I miejsce Tony Rickardsson
 Szwecja
II miejsce II miejsce Jason Crump
 Australia
III miejsce III miejsce Tomasz Gollob
 Polska

ZasadyEdytuj

W 2001 obowiązywała nieco zmodyfikowana tabela biegowa w porównaniu do poprzednich lat (zwycięzcy biegów 7-8 w biegach 11-14 startowali w kasach białych; w żółtych zawodnicy z biegów 9-10). Liczba stałych uczestników pozostała jednak bez zmian. Nie mienił się natomiast system ich kwalifikacji: z Finału Interkontynentalnego i Kontynentalnego bezpośredni awans uzyskali zwycięzcy, a z GP Challenge awansowała czołowa dziesiątka.

Pierwsza część zawodów (biegi 1-10) nazwano Turniejem eliminacyjnym, który był wstępem do Turnieju głównego (biegi 11-20). Zawody kończyły się czterema biegami finałowymi (dwa półfinały, finał pocieszenia – Mały Finał, oraz Dużym Finałem).

W turnieju głównym rozstawiono najlepszą ósemkę z poprzedniego sezonu (w pierwszym turnieju), a od następnego najlepszą ósemkę z poprzedniej eliminacji (spośród stałych uczestników).

Zarówno w turnieju eliminacyjnym jak i w turnieju głównym dwa słabsze biegi (trzecie lub czwarte miejsce) oznaczało odpadnięcie z turnieju i otrzymanie stosownej liczby punktów (w zależności od zajętego miejsca).

Do Grand Prix 2002 bezpośrednio kwalifikowała się czołowa dziesiątka, pozostali stali uczestnicy wystartowali w Grand Prix Challenge 2001.

Punkty GPEdytuj

Klasyfikacja generalna Grand Prix tworzona jest na podstawie zdobytych punktów Grand Prix. Punkty za zajęte miejsce w końcowej klasyfikacji poszczególnej eliminacji obowiązywały takie same niezmiennie od 1998.

Zawodnicy, którzy kończyli rywalizację w turnieju eliminacyjnym zajmowali miejsca 17-24. Kończąc zawody na turnieju głównym zostało się sklasyfikowanym na miejscach 9-16. Miejsca czołowej ósemki były zarezerwowane dla uczestników biegów finałowych.

Miejsca 9-24 były parami sobie równe (tzn dwóch zawodników kończyło rywalizację z tą samą liczbą punktów. Na wyższym miejscu sklasyfikowany był ten zawodnik, który miał niższy numer startowy.

1. – 25 punktów
2. – 20 punktów
3. – 18 punktów
4. – 16 punktów
5. – 15 punktów
6. – 14 punktów
7. – 12 punktów
8. – 10 punktów
9. – 8 punktów
10. – 8 punktów
11. – 7 punktów
12. – 7 punktów
13. – 6 punktów
14. – 6 punktów
15. – 5 punktów
16. – 5 punktów
17. – 4 punktów
18. – 4 punktów
19. – 3 punktów
20. – 3 punktów
21. – 2 punktów
22. – 2 punktów
23. – 1 punktów
24. – 1 punktów

ZawodnicyEdytuj

W każdej z eliminacji startowało 24 zawodników (22 stałych uczestników oraz dwóch z dziką kartą):

1.   Mark Loram
2.   Billy Hamill
3.   Tony Rickardsson
4.   Jason Crump
5   Greg Hancock
6.   Leigh Adams
7.   Tomasz Gollob
8.   Todd Wiltshire
9.   Ryan Sullivan
10.   Chris Louis
11.   Peter Karlsson
12.   Carl Stonehewer
13.   Nicki Pedersen
14.   Rune Holta
15.   Mikael Karlsson
16.   Piotr Protasiewicz
17.   Jimmy Nilsen
18.   Joe Screen (całoroczna kontuzja – nie wystąpił ani razu)
19.   Brian Andersen
20.   Andy Smith
21.   Niklas Klingberg
22.   Matej Ferjan
23.   Robert Barth (raz)
24.   Mirko Wolter (raz)
23.   Martin Dugard (raz)
24.   Scott Nicholls (raz)
23.   Hans Clausen (raz)
24.   Jesper B. Jensen (raz)
23.   Antonín Kasper (raz; ponadto 2 razy jako rezerwowy)
24.   Bohumil Brhel (raz)
23.   Krzysztof Cegielski (raz)
24.   Jarosław Hampel (raz)
23.   Andreas Jonsson (raz)
24.   Stefan Andersson (raz)
  • Rezerwowi:
25.   Henrik Gustafsson (6 razy)
26.   Grzegorz Walasek (4 razy)
27.   Antonín Kasper (2 razy; ponadto raz jako dzika karta)

Terminarz i wynikiEdytuj

Sezon 2001 składał się z 6 rund, które odbyły się w sześciu sześciu krajach.

Data Grand Prix Stadion Miasto Zwycięzca
1 5 maja Niemiec F. L. Jahn Stadium   Berlin   Tomasz Gollob Wyniki
2 9 czerwca Wielkiej Brytanii Millenium Stadium   Cardiff   Tony Rickardsson Wyniki
3 28 lipca Danii Speedway Center   Vojens   Tony Rickardsson Wyniki
4 18 sierpnia Czech Stadion Markéta   Praga   Billy Hamill Wyniki
5 8 września Polski Stadion Polonii   Bydgoszcz   Jason Crump Wyniki
6 29 września Szwecji Stadion Olimpijski   Sztokholm   Jason Crump Wyniki

Klasyfikacja końcowaEdytuj

Lp. Zawodnik Suma            
1   (3) Tony Rickardsson 121 16 25 25 20 20 15


2   (4) Jason Crump 113 5 20 20 18 25 25


3   (7) Tomasz Gollob 89 25 18 16 16 8 6


4   (9) Ryan Sullivan 80 10 15 8 15 14 18


5   (6) Leigh Adams 69 12 8 18 10 7 14


6   (2) Billy Hamill 61 5 3 4 25 16 8


7   (15) Mikael Karlsson 59 2 2 12 5 18 20


8   (8) Todd Wiltshire 56 14 14 14 6 3 5


9   (1) Mark Loram 54 6 8 5 7 12 16


10   (21) Niklas Klingberg 54 4 16 15 8 4 7


11   (13) Nicki Pedersen 52 18 7 7 6 8 6


12   (12) Carl Stonehewer 46 7 5 4 12 6 12


13   (5) Greg Hancock 43 8 6 5 4 10 10


14   (14) Rune Holta 41 1 2 10 8 15 5


15   (11) Peter Karlsson 39 15 - 8 2 6 8


16   (26) Grzegorz Walasek 34 10 6 14 4 -


17   (25) Henrik Gustafsson 33 20 3 2 3 2 3


18   (19) Brian Andersen 23 8 5 3 4 1 2


19   (22) Matej Ferjan 21 7 7 1 2 3 1


20   (16) Piotr Protasiewicz 20 4 6 1 5 2 2


21   (17) Jimmy Nilsen 20 1 12 7 - - -


22   (20) Andy Smith 12 3 1 2 1 1 4


23   (23) (27) Antonín Kasper 11 - - 3 5 3


24   (24) Bohumil Brhel 7 - - 7 - -


25   (24) Jarosław Hampel 7 - - - 7 -


26   (24) Andreas Jonsson 7 - - - - 7


27   (10) Chris Louis 6 3 1 - 1 - 1


28   (23) Robert Barth 6 6 - - - - -


29   (23) Hans Clausen 6 - 6 - - -


30   (23) Krzysztof Cegielski 5 - - - 5 -


31   (23) Martin Dugard 4 4 - - - -


32   (23) Stefan Andersson 4 - - - - 4


33   (24) Scott Nicholls 4 4 - - - -


34   (24) Jesper B. Jensen 3 - 3 - - -


35   (24) Mirko Wolter 2 2 - - - - -


  (18) Joe Screen - - - - - -


Lp. Zawodnik Suma