Otwórz menu główne

Granica indonezyjsko-papuańskagranica państwowa, pomiędzy Indonezją oraz Papuą Nową-Gwineą, ciągnąca się na długości 820 km przez wyspę Nowa Gwinea.

Granica międzypaństwowa
New guinea named.PNG
Państwa graniczące  Indonezja
 Papua-Nowa Gwinea
Okres istnienia od 1949[1]
W obecnym przebiegu
Długość 820 km

HistoriaEdytuj

 
Podział wyspy w latach 1884–1919

Granica powstała w 1848 roku, a w obecnym kształcie istnieje od roku 1949. Jest to spadek po okresie kolonializmu; pierwotnie oddzielała Holenderskie Indie Wschodnie od terytoriów skolonizowanych przez Wielką Brytanię (terytorium Papui) i Niemcy (Ziemia Cesarza Wilhelma), a później zależnych od Australii (Nowa Gwinea Australijska)[1]. Jest jedyną lądową granicą państwową kraju leżącego w Oceanii.

PrzebiegEdytuj

Granica zaczyna swój bieg na północy, u wybrzeży Oceanu Spokojnego i biegnie po linii prostej wzdłuż południka 141°E. W miejscu, gdzie ów południk przecina rzekę Fly granica biegnie dalej jej korytem w kierunku południowym, wracając znów do południka 141°E. Dalej granica znów biegnie po linii prostej do wybrzeża Morza Arafura, jednakże około 2 km na wschód od wspomnianego południka[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b w 1949 roku w wyniku połączenia australijskiego terytorium mandatowego w Nowej Gwinei (Nowa Gwinea Australijska) z kolonią Papua powstało Terytorium Papui i Nowej Gwinei, które w 1975 roku uzyskało niepodległość jako Papua-Nowa Gwinea
  2. 141st meridian east