Otwórz menu główne

Gustaw Niemiec

inżynier budowy okrętów, działacz harcerski

Gustaw Niemiec, ps. Gucio, Kuba (ur. 25 lipca 1909 w Żywcu, zm. czerwiec 1941 w Oświęcimiu) – inżynier budowy okrętów, działacz harcerski. Syn Józefa i Kornelii z domu Ritzke. Ożeniony z Haliną Gryglaszewską.

Gustaw Niemiec
Gucio, Kuba
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1909
Żywiec
Data i miejsce śmierci czerwiec 1941
Oświęcim (Auschwitz I)
Stopień instruktorski harcmistrz
Organizacja harcerska Szare Szeregi

ŻyciorysEdytuj

EdukacjaEdytuj

Ukończył Państwowe Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze w Grudziądzu w 1927 i szkołę podchorążych piechoty w Zambrowie, studiował na politechnice w Gdańsku na wydziale budowy maszyn okrętowych, gdzie w 1934 roku uzyskał tytuł inżyniera.

Działalność harcerskaEdytuj

W latach szkolnych należał do Związku Harcerstwa Polskiego w Grudziądzu. Po przybyciu do Gdańska był drużynowym 4 Gdańskiej Drużyny Harcerskiej, a następnie jako podharcmistrz od kwietnia 1931 do jesieni 1934, komendantem Gdańskiego Hufca Harcerzy. W 1935 r. po kursie na Bielanach pod Warszawą uzyskał stopień harcmistrza. Jako komendant Gdańskiego Hufca Harcerzy przyczynił się do utworzenia 10 stycznia 1935 r. Samodzielnej Chorągwi Harcerzy w Gdańsku, której komendę objął Alf Liczmański.

W czasopiśmie harcerskim Gdańskiego Oddziału ZHP „Zewie” (1936 nr 3) zamieścił artykuł „W perspektywie piętnastu lat pracy Harcerstwa w Gdańsku 1920–1935”.

W Warszawie, był zatrudniony jako urzędnik w Ministerstwie Przemysłu i Handlu. W tym też czasie pracował w Wydziale Starszego Harcerstwa Głównej Kwatery, był członkiem redakcji pisma starszoharcerskiego „Brzask”, w lecie 1939 r. brał udział w wyprawie na zlot starszych skautów w Edynburgu.

II wojna światowaEdytuj

Po wybuchu II wojny światowej rozpoczął od października 1939 pracę w Stołecznym Komitecie Samopomocy Społecznej na stanowisku zastępcy kierownika Zespołów Pomocniczych. Zespoły te stanowiły oparcie dla organizującego się konspiracyjnego Związku Harcerstwa Polskiego – „Szare Szeregi”.

Dodatkowo był też Szefem Głównej Kwatery Szarych Szeregów i naczelnym redaktorem głównego pisma tej organizacji „Źródło”, wychodzącego w Warszawie od czerwca 1940 do czerwca 1942.

AresztowanieEdytuj

Aresztowany w Warszawie 31 marca 1941 przebywał w więzieniu na Pawiaku, następnie wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz I (zarejestrowany w obozie 7/I/V t.r.), gdzie zginął w 1941, prawdopodobnie w czerwcu.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Bartoszewski W., Warszawski pierścień śmierci 1939–1944, 1970
  • Śliwicki Z.,Meldunek z Pawiaka, 1974
  • Woźniak R., Gdańscy harcerze, wyd. „Litery” 2962 nr 7, s.12–13
  • „Zewie” 1935 [nr 1] z 3 III, s.9
  • Archiwum Państwowe w W.: Broniewski S.,Całym Życiem, (mszp.) s.38,77,342-3,447, Relacja Ludwika Bara
  • Polkowski B.,Gdyniarze polegli na wojnie i zamordowani przez okupanta niemieckiego w latach 1939–1944, (mszp. W posiadaniu B.Polkowskiego)
  • Informacje Stanisława Szymańskiego z Gdańska, Łucjana Czyżewskiego z Gdańska, Jadwigi Niemcowej z Enghien les Bains we Francji
  • Polski Słownik Biograficzny Tom XXII, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1977