Hiroyuki Agawa

japoński pisarz

Hiroyuki Agawa (jap. 阿川 弘之 Agawa Hiroyuki; ur. 24 grudnia 1920 w Hiroszimie, zm. 3 sierpnia 2015 w Tokio)japoński pisarz i autor powieści biograficznych.

Hiroyuki Agawa
阿川 弘之
Ilustracja
Hiroyuki Agawa
Data i miejsce urodzenia

24 grudnia 1920
Hiroszima

Data i miejsce śmierci

3 sierpnia 2015
Tokio

Narodowość

japońska

Dziedzina sztuki

literatura

Odznaczenia
Order Kultury (Japonia)

ŻyciorysEdytuj

 
Hiroyuki Agawa z matką

Hiroyuki Agawa urodził się 24 grudnia 1920 r. w Hiroszimie. Jego ojcem był Kōichi Agawa (1870–1948), przewodniczący japońskiej izby handlowo-przemysłowej w Changchun. Po ukończeniu Tokijskiego Uniwersytetu Cesarskiego w 1942 r. został powołany do wojska i przeszedł szkolenie w Korpusie Lotnictwa Marynarki Wojennej. W marcu 1946 r. wrócił do Hiroszimy zniszczonej po zrzuceniu bomby atomowej w sierpniu 1945 roku. Rodzice Agawy przeżyli atak[1][2].

W 1946 r. opublikował opowiadanie Nennen-saisai (年年歳歳) o żołnierzu powracającym do Hiroszimy po zrzuceniu bomby atomowej. Doświadczenia przyjaciół i bliskich połączył w świadectwo jednej rodziny. Ówczesna cenzura okupacyjna była surowa, ale opowiadanie zostało wydane, ponieważ nie odnosiło się do problemów następstw zrzucenia bomby i nie zawierało jawnej krytyki rządu amerykańskiego[1][2].

 
Hiroyuki Agawa z ojcem

W 1953 r. wydał pierwszą książkę Haru no shiro (春の城) powieść autobiograficzna, za którą w 1953 r. otrzymał prestiżową nagrodę literacką Yomiuri. W 1955 r. wydał książkę Kumo no bohyō (雲の墓標) opartą na pamiętnikach japońskiego pilota, opisującą cierpienia młodych ludzi szkolonych do wykonywania samobójczych lotów jako kamikaze[1]. W 1957 r. nakręcony został na podstawie tej książki film Sora yukaba w reżyserii Manao Horiuchi[3].

Agawa pisał głównie książki dotyczące okresu II wojny światowej, wydał także cztery biografie: Yamamoto Isoroku (1965), Yonai Mitsumasa (1978), Inoue Seibi (1986) i Shiga Naoya (1994)[1][2][4].

W 1994 r. otrzymał nagrodę Noma Bungei Shō, a w 1999 r. Order Kultury (Bunka-kunshō)[1][4].

Życie prywatneEdytuj

Jest ojcem Sawako Agawy (ur. 1 listopada 1953) dziennikarki, prezenterki telewizyjnej i pisarki oraz Naoyukiego Agawy (ur. 14 kwietnia 1951), profesora prawa na Uniwersytecie Keiō[2][4][5].

Wybrane dziełaEdytuj

  • 1946 Nennen-saisai (年年歳歳)
  • 1952 Haru no shiro (春の城)
  • 1955 Kumo no bohyō (雲の墓標)
  • 1957 Yoru no namioto (夜の波音)
  • 1959 California (カリフォルニヤ)
  • 1960 Saka no ooi machi (坂の多い町)
  • 1961 Aoba no kageri (青葉の翳り)
  • 1966 Gentō (舷燈)
  • 1967 Gunkan polka (軍艦ポルカ)
  • 1968 Mizu no ue no kaiwa (水の上の会話)
  • 1969 Yamamoto Isoroku (山本五十六)
  • 1973 Kurai hatō (暗い波濤)
  • 1975 Gunkan Nagato no shōgai (軍艦長門の生涯)
  • 1978 Yonai Mitsumasa (米内光政)
  • 1982 Thames no mizu (テムズの水)
  • 1986 Inoue Seibi (井上成美)
  • 1994 Shiga Naoya (志賀直哉)
  • 2004 Naki haha ya (亡き母や)

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Kyoko Selden: Agawa, Hiroyuki (ang.). Atomic Bomb Literature: A Bibliography. [dostęp 2020-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-30)].
  2. a b c d Hiroyuki Agawa. Lubimyczytac.pl. [dostęp 2020-07-27].
  3. Sora yukaba (1957) (ang.). IMDb.com. [dostęp 2020-07-27].
  4. a b c Zmarł pisarz Hiroyuki Agawa, laureat Orderu Kultury (jap.). Sankei.com. [dostęp 2020-07-27].
  5. Japanese essayist, TV newscaster Sawako Agawa announces first marriage at 63 (ang.). JapanToday. [dostęp 2020-07-27].