Ibrahim II ibn Ahmad

Ibrahim II ibn Ahmad (Abu Iszak) (arab. بو عشاق ابراهيم الثاني) (ur. 27 czerwca 850, zm. 1 października 902[1]) był dziewiątym emirem z dynastii Aghlabidów panujących w Ifrikijji w latach 875–902.

Ibrahim II ibn Ahmad
Emir Aghlabidów
Okres

od 875
do 902

Poprzednik

Muhammad II ibn Ahmad

Następca

Abdallah II ibn Ibrahim

Dane biograficzne
Dynastia

Aghlabidzi

Data urodzenia

28 czerwca 850

Data śmierci

23 października 902

Objął tron po śmierci swego brata Muhammada II ibn Ahmada (864–875). Pomimo odziedziczenia państwa wyludnionego przez dżumę z 874, jego panowaniu dobrze się wiodło pod względem gospodarczym. W 876 wybudował nowy pałac Ar-Rakkada niedaleko Kairuanu[2] i zabiegał o rozwój rolnictwa przez rozbudowę systemu nawadniającego.

Jednakże początek upadku dynastii można datować od jego panowania. Mimo iż podbój Sycylii zakończono w 878, to Bizantyjczycy wyparli muzułmanów z Bari i Tarentu w Apulii po zwycięstwie na morzu. Co więcej w 882 musiano odeprzeć atak Tulunidów z Egiptu oraz stłumić kilka buntów Berberów przeciw tyrańskim rządom Ibrahima II. Od 893 rozpoczęła się działalność misyjna ismailitów pod wodzą Abu Abd Allaha asz-Szi'iego wśród berberskich Kutamów w Algierii – to w końcu miało doprowadzić do upadku Aghlabidów i pojawienia się Fatymidów.

Wzmagające się wśród ludności rozruchy przeciw tyrańskim rządom, zmusiły Ibrahima II do abdykacji na rzecz syna Abdallaha II. Udał się na Sycylię by kontynuować kampanię przeciw Bizantyjczykom i zmarł na czerwonkę pod Cosenzą podczas najazdu na Kalabrię.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj