Kalabria (wł. Calabria) – region administracyjny w południowych Włoszech o powierzchni 15 079 km² i 2,09 milionach mieszkańców, ze stolicą w Catanzaro. Graniczy z regionem Basilicata, a poprzez Cieśninę Mesyńską z Sycylią. W starożytności Kalabrią (łac. Calabria) nazywano południowo-wschodnią część Półwyspu Apenińskiego, a więc okolice Brundizjum i Tarentu[1].

Kalabria
region
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Włochy

Siedziba

Catanzaro

Prezydent

Antonino Spirlì

Powierzchnia

15 079 km²

Populacja 
• liczba ludności


2 009 027

• gęstość

133,23 os./km²

Szczegółowy podział administracyjny
Liczba prowincji

5

Liczba gmin

409

Położenie na mapie Włoch
Położenie na mapie

Podział administracyjnyEdytuj

W skład Kalabrii wchodzi pięć jednostek: prowincja Cosenza, prowincja Crotone, prowincja Vibo Valentia, prowincja Catanzaro oraz Città metropolitana di Reggio Calabria (do 2016 jako prowincja Reggio Calabria).

GospodarkaEdytuj

  • rolnictwo: uprawa oliwek, cytrusów, hodowla bydła i owiec
  • przemysł: stoczniowy, chemiczny, metalurgiczny, ceramiczny
  • turystyka: duży potencjał, lecz słabo rozwinięta; w fazie rozwoju

Sytuacja gospodarczaEdytuj

Mimo silnego wsparcia rządu włoskiego oraz Unii Europejskiej, Kalabria wciąż jest jednym z najbiedniejszych regionów Włoch. Bezrobocie sięga tu do 18% (a w niektórych prowincjach nawet do 25%), podczas gdy średnia krajowa wynosi ok. 8,5%. Dochód PKB per capita wynosi ok. 14 tys. dolarów, podczas gdy na mieszkańca północnych regionów Włoch, np. Piemontu, wynosi on ok. 23 tys. dolarów.

Jedną z głównych przyczyn zacofania gospodarczego Kalabrii jest szeroka działalność tamtejszej mafii’Ndranghety. Organizacja ta skutecznie odstrasza potencjalnych inwestorów, zarówno włoskich, jak i zagranicznych, oraz zmusza ludzi do współpracy z nią, stając się niemal jedynym pracodawcą w tym regionie.

Prezydenci KalabriiEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Mała encyklopedia kultury antycznej, wyd. 7, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 360.
  2. Italian Regions. worldstatesmen.org. [dostęp 2020-10-17]. (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj