Ilja Żernakow

radziecki generał major, oficer sztabowy

Ilja Żernakow, Żermakow[1] (ur. 29 lipca 1897 we wsi Muksonob-Prisioł, zm. 4 czerwca 1982 w Moskwie[2]) – radziecki wojskowy, generał-major, czasowo służący przy LWP.

Ilja Żernakow
Илья Жернаков
generał-major generał-major
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1897
rejon Łuzskij
Data i miejsce śmierci 4 czerwca 1982
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby Imperium Rosyjskie 1917
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 1918–1951
Polska 1951–1952
Siły zbrojne Imperium Rosyjskie Armia Imperium Rosyjskiego,
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Armia Czerwona,
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Armia Radziecka,
Polska Ludowe Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy I wojna światowa;
Wojna domowa w Rosji

II wojna światowa

Odznaczenia
Order Lenina

ŻyciorysEdytuj

Skończył szkołę średnią i został ekspedientem sklepowym. Podczas I wojny światowej strzelec i podoficer w rosyjskiej armii, w grudniu 1917 zdemobilizowany. Od lipca 1918 żołnierz Armii Czerwonej, od września 1919 dowódca kompanii piechoty, uczestnik wojny domowej w Rosji na froncie permskim.

W lutym 1927 został zastępcą szefa sztabu pułku piechoty, w 1930 skończył kurs doskonalenia dowódców piechoty, po czym został dowódcą dywizyjnego pododdziału zwiadowczego. Od kwietnia 1938 szef oddziału organizacyjno-mobilizacyjnego w sztabie okręgu wojskowego, od czerwca 1941 p.o. szefa sztabu okręgu wojskowego.

Od lutego 1942 do sierpnia 1945 szef oddziału uzupełnień sztabu armii i uczestnik walk na froncie. Od września 1945 do stycznia 1951 był zastępcą szefa sztabu Okręgu Wojskowego ds. organizacyjno-mobilizacyjnych. 11 maja 1949 mianowany generałem majorem przez Prezydium Rady Ministrów ZSRR.

W lutym 1951 skierowany do WP jako szef Oddziału VI w Sztabie Generalnym WP. Od początku 1952 szef Zarządu X w tym sztabie. Jesienią 1952 zakończył służbę w WP i wrócił do ZSRR.

Mieszkał w Krasnodarze, zmarł w Moskwie w wieku 84 lat.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Henryk P. Kosk, Generalicja polska t. II, Pruszków 2001
  2. [Н. Г Андронников, Татьяна Семеновна Бушуева, В. В Гнездилов, Великая Отечественная: действующая армия, 1941-1945 гг, 2005, s. 391]

BibliografiaEdytuj

  • Janusz Królikowski: Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990. T. IV: S-Z. Toruń: 2010, s. 349–350.