Jérôme Le Banner (ur. 26 grudnia 1972 w Hawrze) – francuski zawodnik sportów walki. Największe sukcesy odnosił w kick-boxingu, szczególnie w formule K-1. Był dwukrotnym wicemistrzem K-1 World GP i dziesięciokrotnym uczestnikiem finałów K-1 WGP. Wielokrotny mistrz świata m.in. ISKA oraz WKN.

Jerome Le Banner
Ilustracja
Pseudonim Geronimo, Battle Cyborg
Data i miejsce urodzenia 26 grudnia 1972
Hawr, Francja
Obywatelstwo  Francja
Wzrost 190 cm
Masa ciała 120 kg
Styl walki kick-boxing
Kategoria wagowa superciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 106
Zwycięstwa 81
Przez nokauty 65
Porażki 22
Remisy 2
Nieodbyte 1

Sportowa karieraEdytuj

K-1Edytuj

W K-1 zadebiutował 3 marca 1995 roku. Już na samym początku kariery wszedł do światowej czołówki tej dyscypliny, zajmując drugie miejsce w K-1 World GP 1995. W szczytowym okresie swojej kariery, czyli w latach 1998–2002 wygrał 20 z 23 swoich walk – większość przed czasem, m.in. z Francisco Filho, Samem Greco, Mattem Skeltonem, Peterem Aertsem, Markiem Huntem, Ernesto Hoostem i Musashim. Kulminacyjnym momentem był Finał K-1 World Grand Prix 2002, gdy będąc zdecydowanym faworytem do mistrzostwa przegrał w walce finałowej z Hoostem z powodu złamanej ręki. Po półrocznej rekonwalescencji powrócił na ring, lecz już nigdy więcej nie dotarł do ścisłego finału K-1 WGP. Najbliżej powtórzenia tego był w 2007 roku, gdy odpadł w półfinale, przegrawszy z Semmym Schiltem.

W czerwcu 2008 roku otrzymał szansę walki o pas mistrza K-1 w kategorii superciężkiej z broniącym tytułu Schiltem. Przegrał przez jednogłośną decyzję sędziów[1].

Mieszane sztuki walkiEdytuj

Le Banner okazjonalnie startuje również w MMA. Pierwszy pojedynek stoczył w sylwestra 2001 roku na japońskiej gali Inoki Bom-ba-ye. W późniejszych latach walczył dla powiązanych z K-1 organizacji HERO'S i DREAM. Na początku 2012 roku podpisał kontrakt na dwie walki z polską organizacją Konfrontacja Sztuk Walki[2]. 25 lutego na gali KSW XVIII miał zmierzyć się z Marcinem Różalskim, lecz z powodu kontuzji wycofał się na kilka dni przed walką. Ich konfrontację zaplanowano więc na KSW XX we wrześniu, lecz ponownie Le Banner wycofał się z powodu urazu, który uniemożliwił mu startu w walce.

Lista walk MMAEdytuj

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Wygrana   Wojciech Buliński TKO 1 3:00 Fight Legend Geneva 27.10.2018   Genewa
Przegrana 3-3-1   Roque Martinez Poddanie (duszenie) 1 2:09 Rizin Fighting World Grand Prix 2017 Autumn: Aki no Jin 15.10.2017   Fukuoka
Przegrana 3-2-1   Satoshi Ishii Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 Fields Dynamite!! 2010 31.12.2010   Saitama
Wygrana 3-1-1   Jimmy Ambriz KO (ciosy) 1 2:04 K-1 Hero's 4 15.03.2006   Tokio
Wygrana 2-1-1   Alan Karajew KO (kopnięcie na korpus) 2 1:14 K-1 PREMIUM 2005 Dynamite!! 31.12.2005   Osaka
Wygrana 1-1-1   Yoshihiro Akiyama KO (kolano na korpus) 2 1:14 K-1 Hero's 1 26.03.2005   Saitama
Remis 0-1-1   Bob Sapp Remis (większościowy) 3 5:00 K-1 PREMIUM 2004 Dynamite!! 31.12.2004   Tokio
Przegrana 0-1   Tadao Yasuda Poddanie 2 2:50 Inoki Bom-Ba-Ye 2001 31.12.2001   Saitama

OsiągnięciaEdytuj

  • 2015: Mistrz Świata WKN w wadze superciężkiej (oriental rules)
  • 2015: Mistrz Świata ISKA w wadze superciężkiej (K-1 rules)
  • 2012: Mistrz Świata WKN w wadze superciężkiej (oriental rules)
  • 2011: Mistrz Świata ISKA w kick-boxingu w wadze superciężkiej
  • 2002: Wicemistrz K-1 World Grand Prix
  • 2001: K-1 World Grand Prix in Osaka – 1. miejsce
  • 2000: K-1 World Grand Prix in Nagoya – 1. miejsce
  • 1998: Mistrz Świata WKN w boksie tajskim w wadze superciężkiej
  • 1996: Mistrz Świata ISKA w boksie tajskim w wadze superciężkiej
  • 1995: Wicemistrz K-1 World Grand Prix
  • 1994: Mistrz Europy ISKA w kick-boxingu w wadze superciężkiej (full contact)
  • 1992: Mistrz Francji ISKA w kick-boxingu w wadze superciężkiej (full contact)

Kariera aktorskaEdytuj

Jérôme Le Banner ma na swoim koncie kilka ról filmowych[3]. Na wielkim ekranie zadebiutował w 2007 roku we francuskiej produkcji pod tytułem Scorpion.

Rok później wystąpił w filmie Asterix na olimpiadzie (2008) w jednej z drugoplanowych ról jako Twardzieusz (oryg. fr. Cornedurus), w miejsce pierwotnie przewidzianego do obsady Jean-Claude’a Van Damme’a. W tym samym roku zagrał w amerykańsko-francuskiej produkcji Babylon A.D.

Kariera wrestleraEdytuj

W 2011 roku, w związku z problemami finansowymi K-1, podpisał kontrakt z IGF − należącą do Antonio Inokiego japońską organizacją wrestlingu. Zadebiutował w niej w kwietniu, a w sierpniu został jej mistrzem[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Monty DiPietro: Teixeira takes K-1 Japan GP; Schilt and Hari Also Win in Fukuoka (ang.). [dostęp 23 sierpnia 2008].
  2. KSW18: konferencja prasowa Różalski vs. Le Banner. konfrontacja.com, 19 stycznia 2012. [dostęp 2012-02-16].
  3. Filmografia w IMDb. [dostęp 23 sierpnia 2008].
  4. INOKI GENOME追加対戦カード発表のお知らせ (jap.). 22 sierpnia 2011. [dostęp 2012-02-16].

Linki zewnętrzneEdytuj