Otwórz menu główne

Józef Leon Łopaciński

Polski biskup katolicki

Józef Leon Łopaciński herbu Lubicz[1] (ur. 25 kwietnia 1751 w Leonpolu – zm. 23 kwietnia 1803 w Sarii) – duchowny katolicki, święcenia kapłańskie przyjął w 1774, scholastyk wileńskiej kapituły katedralnej w 1789 roku[2], kanonik koadiutor w 1769 roku, kanonik kapituły katedralnej wileńskiej w 1778 roku[3]. W 1776 mianowany sufraganem żmudzkim i biskupem tytularnym trypolitańskim (Tripolis in Phoenicia). W 1786 roku zrezygnował z urzędu. Po I rozbiorze Polski nie przyjął biskupstwa białoruskiego.

Józef Leon Łopaciński
biskup tytularny Trypolisu
Herb Józef Leon Łopaciński
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1751
Leonpol
Data i miejsce śmierci 23 kwietnia 1803
Saria
Biskup pomocniczy żmudzki
Okres sprawowania od 1776 do 1786
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Inkardynacja diecezja żmudzka
Prezbiterat 13 marca 1774
Nominacja biskupia 15 kwietnia 1776
Sakra biskupia 30 czerwca 1776
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 30 czerwca 1776
Konsekrator Michał Jerzy Poniatowski
Współkonsekratorzy Jan Alojzy Aleksandrowicz
Kasper Cieciszowski

W 1784 otrzymał Order Świętego Stanisława, a w 1792 Order Orła Białego. Był członkiem Komisji Edukacyjnej Wielkiego Księstwa Litewskiego z nominacji konfederacji targowickiej w 1793 roku[4].

Pochodził z linii wojewódzkiej Łopacińskich - syn wojewody Mikołaja Tadeusza Łopacińskiego i pisarzówny wielkiej litewskiej Barbary Kopeć, córki Michała Antoniego i Anny z Naramowskich. Brat Jana Nikodema Łopacińskiego i Kazimiery za Justynianem Niemirowiczem-Szczyttem (dziadów zesłańca księdza Jana Niemirowicza-Szczytta)[5]. Bratanek biskupa ordynariusza żmudzkiego Jana Dominika Łopacińskiego.

BibliografiaEdytuj

  • T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. IV, Poznań 1882, s. 155.

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. IX, Warszawa 1912, s. 356-358.
  2. Kalendarz wileński na rok 1789, [b.n.s]
  3. Tadeusz Kasabuła, Kanonicy koadiutorzy w kapitule katedralnej wileńskiej w okresie przedrozbiorowym, w: Rocznik Teologii Katolickiej, T. 4, 2005, s. 124.
  4. Gazeta Warszawska. 1793, nr 26, [b.n.s.]
  5. A. Haratym, Justynian Szczytt Niemirowicz [w:] Polski Słownik Biograficzny. T. 47. Warszawa–Kraków: Polska Akademia Nauk i Polska Akademia Umiejętności – Instytut Historii PAN im. Tadeusza Manteuffla, 2011, s. 565–567