Otwórz menu główne

Józef Weyssenhoff (publicysta)

publicysta, prawnik, poseł inflancki
Ten artykuł dotyczy posła na Sejm Wielki (1788-1792). Zobacz też: Józef Weyssenhoff (8 kwietnia 18606 lipca 1932), powieściopisarz.

Józef Weyssenhoff (ur. 19 listopada 1760 w Andżelmujży, zm. 1798) – szambelan Stanisława Augusta Poniatowskiego, publicysta, prawnik, poseł inflancki, poseł z Inflant na Sejm Czteroletni w 1788 roku[1], kapitan wojsk litewskich, wolnomularz. [2]

Józef Weyssenhoff
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 listopada 1760
Andzeļi
Data śmierci 1798
Zawód, zajęcie publicysta, prawnik, poseł

Jeden z reprezentantów (obok Teodora Ostrowskiego, Sebastiana Czochrona, Józefa Szymanowskiego i Tomasza Kuźmirskiego) myśli humanitarnej w polskim prawie epoki stanisławowskiej.

We wrześniu 1789 roku wszedł w skład Deputacji do Formy Rządu, powołanej przez Sejm Czteroletni dla określenia ustroju Rzeczypospolitej[3].

Działacz Stronnictwa Patriotycznego. 2 maja 1791 roku podpisał asekurację, w której zobowiązał się do popierania projektu Ustawy Rządowej[4]. Współzałożyciel Zgromadzenia Przyjaciół Ustawy Rządowej 3 maja (Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucyi Rządowej). W latach 1791-1792 współredaktor "Gazety Narodowej i Obcej". Występuje jako sygnatariusz Konfederacji Generalnej Sejmu Wielkiego i Zaręczenia Wzajemnego Obojga Narodów.

Po wojnie polsko-rosyjskiej 1792 r. wyemigrował do Saksonii. Uczestnik sprzysiężenia powstańczego 1793-94.

PrzypisyEdytuj

  1. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 334.
  2. Ludwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 240.
  3. Volumina Legum, t. IX, Kraków 1889, s. 107-108.
  4. Bronisław Dembiński, W przededniu 3-maja 1791 roku, w: Tygodnik Ilustrowany, nr 1 13 stycznia 1906 roku, s. 11.