Język ekari

język transnowogwinejski

Język ekari (a. ekagi)[2][3], także: kapauku, me, me mana (a. mee mana), tapiro[1]język transnowogwinejski używany w indonezyjskiej prowincji Papua, przez członków ludu Ekari (Me). Według danych z 1985 roku posługuje się nim 100 tys. osób[1].

Mee
Obszar

Papua (Indonezja)

Liczba mówiących

100 tys. (1985)[1]

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 5 rozwojowy
Kody języka
Kod ISO 639-3 ekg
IETF ekg
Glottolog ekar1243
Ethnologue ekg
BPS 0931 6
WALS eka
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Według serwisu Ethnologue dzieli się na cztery dialekty: simori, yabi (jabi), mapiya-kegata, mee[1]. Nazwa mee znaczy dosłownie „ludzie”, a kapauku – „ludożercy”[2].

Powstały opisy słownictwa i gramatyki tego języka. Zapisywany alfabetem łacińskim[1].

Jest to jeden z największych języków papuaskich w indonezyjskiej części Nowej Gwinei (pod względem liczby użytkowników)[4]. Jego użytkownicy posługują się również językiem indonezyjskim[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Ekari, [w:] Ethnologue: Languages of the World [online], wyd. 19, Dallas: SIL International, 2016 [dostęp 2022-07-17] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-03] (ang.).
  2. a b M. J. Melalatoa: Ensiklopedi suku bangsa di Indonesia: A–K. Jakarta: Direktorat Jenderal Kebudayaan, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, 1995, s. 253–255. [dostęp 2022-08-03]. (indonez.)
  3. William A. Foley: The Papuan Languages of New Guinea. Cambridge: Cambridge University Press, 1986, s. 239–240. ISBN 978-0-521-28621-3. OCLC 13004531. [dostęp 2022-08-20]. (ang.)
  4. Papuasskije jazyki (ros.). Encykłopiedija Krugoswiet. [dostęp 2020-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-03-06)].