Otwórz menu główne

Jadwiga Pstrusińska

polska orientaliska

Jadwiga Pstrusińska (ur. 1 marca 1947 w Krakowie[1]) – polska orientalistka, przede wszystkim w zakresie afganologii, członek Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN (od 1996), pracownik naukowy Zakładu Iranistyki Instytutu Orientalistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego (1970–2011) oraz Zakładu Iranistyki Wydziału Orientalistycznego UW (2007-2017)[2]. [3] Podróżniczka, tłumaczka poezji afgańskiej[4].

Jadwiga Pstrusińska
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 marca 1947
Kraków
Instytut Zakład Iranistyki Instytutu Orientalistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego
Jadwiga Pstrusińska (1963)
Jadwiga Pstrusińska (2010)
Jadwiga Pstrusińska w Krakowie (2012)

ŻyciorysEdytuj

Córka Antoniny Zofii Wiśniowskiej i Henryka Pstrusińskiego, Sprawiedliwego Wśród Narodów Świata, pseudonim AK „Pik”[5].

Od 1970 roku pracownik Zakładu Iranistyki Instytutu Filologii Orientalnej UJ. W latach 1973–1976 prowadziła badania w Afganistanie i studiowała na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Kabulskiego[6].

W latach 1986–1989 przebywała na Uniwersytecie Oksfordzkim jako Research Assistant oraz Tutor (Department of Ethnology we współpracy z Refugee Studies Programme, Oxford Department of International Development)[6].

W latach 1992–1993 wicedyrektor Instytutu Filologii Orientalnej UJ. W latach 1994–1999 kierownik Zakładu Iranistyki IFO UJ. W latach 1993–1997 kierownik Pracowni Źródeł Orientalnych i Numizmatyki IFO UJ[6]. Założycielka i wieloletni (2000-2010) kierownik autorskiej Pracowni Interdyscyplinarnych Badań Eurazjatyckich Uniwersytetu Jagiellońskiego[7]. Twórczyni projektu Archiwum Afganologicznego liczącego kilka tysięcy skatalogowanych pozycji – książek, broszur, nadbitek artykułów, czasopism, map, wycinków prasowych[8].

W latach 2005-2007 wiceprezydent European Society for Central Asian Studies, obecnie członek Advisory Board (rady konsultacyjnej)[9].

W 2006 roku otrzymała nominację profesorską[10]. Od 2007 roku pracownik Zakładu Iranistyki Wydziału Orientalistyki Uniwersytetu Warszawskiego, początkowo na stanowisku profesora zwyczajnego[2]. W latach 2002-2016 niezależny ekspert w zakresie języków i kultur Afganistanu przy szwajcarskim Ministerstwie Sprawiedliwości i Policji[6]. W roku 2017 weszła w skład Rady Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie[11].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • The origin of comparison of adjectives in Pashto, Folia Orientalia, XV, PAN, Kraków, 1974
  • Paštunwali - afgański kodeks postępowania, Etnografia Polska, PAN, XXI/2, Wrocław 1977
  • Pašto au Dari – Selection for studying the official languages of Afghanistan and its literatures, Kraków: WUJ 1985
  • Afghanistan 1989 in Sociolinguisic Perspective, Central Asian Survey, Incidental Papers Series, 7, London: Society for Central Asian Studies, 1990
  • Old Celtic Cultures from the Hindukush Perspective, Kraków: Universitas 1999
  • O tajnych językach Afganistanu i ich użytkownikach, Kraków: Księgarnia Akademicka 2004
  • On the Secret Languages of Afghanistan and Their Speakers, Newcastle: Cambridge Scholars Publishing 2013
  • On the origin of Iranian-speaking nomads of the Eurasian Steppes in the light of human population genetics, Anabasis. Studia Classica et Orientalia, nr 5, Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego 2014
  • Wiersze afgańskie spisane z dawnych notatek afganologicznych, Warszawa: Wydział Orientalistyczny UW 2014
  • Podstawy poetyki pasztuńskiej, Warszawa: Wydział Orientalistyczny UW 2017
  • Content of paṣ̌tunwali — the Pashtun Code of Conduct, Warszawa: Rocznik Orientalistyczny, Tom LXX, zeszyt 1, 2017

Wybrane nagrodyEdytuj

  • 1986 – Award of the Airey Neave Trust, House of Commons, London
  • 1991 – Award of the Standing Conference of Rectors of European Universities

PrzypisyEdytuj

  1. Jadwiga Pstrusińska, Bazy Biblioteki Narodowej (pol.). mak.bn.org.pl. [dostęp 2017-08-28].
  2. a b prof. dr hab. Jadwiga Pstrusińska (pol.). nauka-polska.pl. [dostęp 2017-08-28].
  3. Skład Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN kadencja 2015-2018 (pol.). kno.pan.pl. [dostęp 2017-08-28].
  4. Wiersze afgańskie, Jadwiga Pstrusińska (tłum.), Warszawa: Wydział Orientalistyczny UW, 2014, s. 121, ISBN 978-83-936280-9-4, OCLC 894962248.
  5. Historia Pomocy – Pstrusiński Henryk (pol.). sprawiedliwi.org.pl. [dostęp 2017-08-28].
  6. a b c d Jadwiga Pstrusińska (pol.). iranistyka.orient.uw.edu.pl. [dostęp 2017-08-28].
  7. Pracownia Interdyscyplinarnych Badań Eurazjatyckich UJ (pol.). pibe.io.filg.uj.edu.pl. [dostęp 2017-08-28].
  8. Archiwum Afganologiczne (pol.). pibe.io.filg.uj.edu.pl. [dostęp 2017-08-28].
  9. The ESCAS Advisory Board (ang.). escas.org. [dostęp 2017-08-29].
  10. Sukcesy naukowe wizytówką naszego kraju (pol.). prezydent.pl. [dostęp 2017-08-28].
  11. Uchwała nr 360/224/17 Zarządu Województwa Mazowieckiego z dnia 7 marca 2017 r. (pol.). mazovia.pl. [dostęp 2017-08-29].

BibliografiaEdytuj