Jan Anasiewicz

Oficer Wojska Polskiego

Jan Anasiewicz (ur. 15 lipca 1908 w Mochowie, zm. między 4 a 7 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Jan Anasiewicz
Ilustracja
kapitan artylerii kapitan artylerii
Data i miejsce urodzenia 15 lipca 1908
Mochowo, Królestwo Kongresowe
Data i miejsce śmierci między 4 a 7 kwietnia 1940
Katyń, ZSRR
Przebieg służby
Lata służby 1927-1940
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Wołyńska Szkoła Podchorążych Rezerwy Artylerii
Stanowiska instruktor baterii
Główne wojny i bitwy Kampania wrześniowa

ŻyciorysEdytuj

Był synem Walentego i Klary z domu Kobylińskiej. W 1927 r. zdał maturę w Gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły w Płocku.

W lipcu 1927 za zgodą rodziców wstąpił do Wojska Polskiego. W czerwcu 1928 w stopniu kaprala podchorążego ukończył Kurs Unitarny Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie, a dwa lata później Szkołę Podchorążych Artylerii w Toruniu. 15 sierpnia 1930 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1930 i 78. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 17 pułku artylerii lekkiej w Gnieźnie[1]. Został awansowany do stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933. 15 września 1935 przeniesiono go na dodatkowe przeszkolenie do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 i 92. lokatą w korpusie oficerów artylerii[2][3]. W tym czasie pełnił służbę w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii na stanowisku instruktora 1 baterii szkolnej[4].

We wrześniu 1939 prawdopodobnie przydzielono go do Ośrodka Zapasowego Artylerii nr 2. Po 17 września 1939 dostał się do niewoli radzieckiej. Osadzono go w obozie w Kozielsku. Jego nazwisko figuruje na liście wywózkowej z 3 kwietnia 1940. Między 4 a 7 kwietnia 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w katyńskim lesie[5]. W czasie ekshumacji wiosną 1943. jego zwłoki oznaczono numerem 1942.

RodzinaEdytuj

Wujem (bratem matki) Jana Anasiewicza był znany społecznik ksiądz Kacper Kobyliński, a jego bratem ciotecznym Michał Kobyliński, kierownik szkoły powszechnej w Golinie, porucznik rezerwy piechoty, współwięzień obozu w Kozielsku, również zamordowany w Katyniu w kwietniu 1940.

Jan Anasiewicz w 1937 zawarł związek małżeński z Jadwigą Teresą Kostecką.

UpamiętnienieEdytuj

Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło 5 października 2007 awansował pośmiertnie kpt. Jana Anasiewicza na stopień majora. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów[6].

Prezydent RP na Uchodźstwie w Londynie Stanisław Ostrowski nadał dekretem z dnia 11 listopada 1976 zbiorowo krzyż srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 14384) żołnierzom polskim zgładzonym w Katyniu i innych nieznanych miejscach kaźni, dla upamiętnienia ofiary ich życia, w imię Niepodległości Polski. Krzyż został zawieszony na Pomniku Katyńskim w Londynie.

1 stycznia 1986 Minister Spraw Wojskowych, ppłk dypl. inż. Jerzy Przemysław Morawicz nadał odznakę pamiątkową Krzyż Kampanii Wrześniowej wszystkim Polakom – ofiarom zbrodni w Katyniu.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj