Jan Andrzej Krasiński

polski historyk, kanonik gnieźnieński

Jan Andrzej Krasiński herbu Ślepowron (ur. 1550, zm. 13 kwietnia 1612), syn Andrzeja sędziego ziemskiego, brat wojewody płockiego Stanisława[1], historyk, scholastyk łęczycki i kielecki, kantor krakowski, kanonik gnieźnieńskiej kapituły katedralnej, kanonik łowicki[2].

Jan Andrzej Krasiński
Herb Jan Andrzej Krasiński
Data urodzenia 1550
Data śmierci 13 kwietnia 1612
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki

Kanonik gnieźnieński i krakowski od 1572, archidiakon i kantor krakowski, scholastyk kielecki i łęczycki, proboszcz stobnicki i sekretarz królewski. Autor opracowania Polska czyli opisanie topograficzno-polityczne Polski w XVI w[3]

Pochowany w katedrze krakowskiej[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Obraz wieku panowania Zygmunta III
  2. Prałaci i kanonicy katedry metropolitalnej gnieźnieńskiej od roku 1000 aż do dni naszych. Podług źródeł archiwalnych, opracował Jan Korytkowski, t. II, Gniezno 1883, s. 355.
  3. Polska czyli opisanie topograficzno-polityczne Polski w XVI w
  4. Prałaci i kanonicy katedry metropolitalnej gnieźnieńskiej od roku 1000 aż do dni naszych. Podług źródeł archiwalnych, opracował Jan Korytkowski, t. II, Gniezno 1883, s. 357.