Otwórz menu główne

Jan Tadeusz Zyberg (Sieberg zu Wischling, Syberg zu Wischling, Jan Syberg, Jan Syberk, Jan zu Wischling) herbu własnego (ur. ?, zm. 1806) – podkomorzy inflancki 17661775, konfederat barski, wojewoda inflancki 17751778, wojewoda brzeskolitewski, starosta bolnicki. Syn poprzedniego (1769-1775) wojewody inflanckiego, Józefata Zyberga.[1]

Jan Tadeusz Syberg zu Wischling
Herb
Zyberk
Rodzina Zybergowie
Data śmierci 1806
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

W 1764 roku był konsyliarzem powiatu wiłkomierskiego w konfederacji Wielkiego Księstwa Litewskiego[2].

Od 1778, konsyliarz Rady Nieustającej od 1784, członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku[3]. Konsyliarz Departamentu Policji Rady Nieustającej w 1788 roku[4]. Podpisał konfederację generalną Sejmu Czteroletniego jako wojewoda brzeski litewski, konsyliarz z Senatu w konfederacji targowickiej[5].

Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego[6]. Figurował na liście posłów i senatorów posła rosyjskiego Jakowa Bułhakowa w 1792 roku, która zawierała zestawienie osób, na które Rosjanie mogą liczyć przy rekonfederacji i obaleniu dzieła 3 maja[7].

W 1776 odznaczony Orderem Świętego Stanisława, w 1778 odznaczony Orderem Orła Białego.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Mikulski Krzysztof, Rachuba Andrzej: Urzędnicy inflanccy XVI-XVIII wieku. Spisy, wyd.Polska Akademia Nauk, Biblioteka Kórnicka, Instytut Historii, Kórnik 1994, ​ISBN 83-85213-11-2​ s. 170[1]
  2. Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego, t. I, Warszawa 2006, s. 398.
  3. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 527.
  4. Kalendarzyk Polityczny Na Rok Przestępny 1788, Warszawa 1788, [b.n.s]
  5. Korrespondent Warszawski Donoszący Wiadomości Kraiowe y Zagraniczne. 1792, no 64, s. 586.
  6. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 309.
  7. Łukasz Kądziela, Między zdradą a służbą Rzeczypospolitej. Fryderyk Moszyński w latach 1792–1793, Warszawa 1993, s. 46; Сборник Русского исторического общества, t. 47,Petersburg 1885, s. 272.

BibliografiaEdytuj

  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008, Warszawa 2008.