Jaroslav Bořita z Martinic

Jaroslav Bořita z Martinic (niem. Jaroslav Borzita von Martinic/Martinitz) (ur. 6 stycznia 1582 – zm. 21 listopada 1649) – czeski szlachcic i namiestnik cesarza Ferdynanda II, wraz z Vilémem Slavatą z Chlumu i Fabricusem był ofiarą defenestracji praskiej w 1618 r. (znanej jako druga defenestracja praska). W 1621 uzyskał tytuł hrabiego.

Jaroslav Bořita z Martinic
Ilustracja
Herb
Hrabia
Oberstlandhofmeister
Najwyższy Szambelan Królestwa Czech
Data urodzenia 6 stycznia 1582
Data śmierci 21 listopada 1649
Ojciec Jaroslav I. Borita z Martinice
Matka Johana Dašická z Barchova
Żona

1. Maria Euzebia von Sternberg
2. Eliza Maria Magdalena zu Vrtby
3. Katarzyna Ludmiła Franciszka Talatzkova z Gestieticz
4. Alena Barbara Kostomlatska z Vresovic

Druga defenestracja praska na obrazie Karela Svobody

Życie osobisteEdytuj

Był żonaty 4 razy. Pierwszy raz poślubił Marię Euzebię von Sternberg (1584-1634), drugi raz poślubił hrabinę Elizę Marię Magdalenę zu Vrtby (zmarła w 1643), Trzeci raz Katarzynę Ludmiłę Franciszkę Talatzkovą z Gestieticz (zm. 1649). I czwarty raz Alenę Barbarę Kostomlatską z Vresovic. Miał 10 dzieci, wszystkie z pierwszego małżeństwa. Jego najstarszą córką była hrabina Barbara Euzebia, druga żona Chrystiana Wilhelma z Brandenburgii.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj