Jaskinia Lodowa Miętusia
Jaskinia Lodowa Miętusia (Lodowa Szczelina, Jazz Club, K-3) – jaskinia w Tatrach Zachodnich, w Wielkiej Świstówce, czyli środkowej części Doliny Miętusiej. Wejście do jaskini znajduje się w północno-wschodniej ścianie Kazalnicy Miętusiej na wysokości około 1590 metrów n.p.m.[1] Długość jaskini wynosi 85 metrów, głębokość 14 metrów, deniwelacja 25 metrów[2][3].
Plan jaskini | |
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Położenie | |
Właściciel | |
Długość |
85 m |
Głębokość |
14 m |
Deniwelacja |
25 m |
Wysokość otworów |
1590 m n.p.m. |
Wysokość otworów nad dnem doliny |
245 m |
Ekspozycja otworów |
ku NNE |
Data odkrycia |
lipiec 1963 |
Odkrywca |
L. Nowiński, R. Rodziński |
Kod |
(nr inwentarzowy PIG) T.E-11.29 |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/df/Jaskinia_Lodowa_Mi%C4%99tusia_przekr%C3%B3j.jpg/220px-Jaskinia_Lodowa_Mi%C4%99tusia_przekr%C3%B3j.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/Wielka_%C5%9Awist%C3%B3wka_a2.jpg/220px-Wielka_%C5%9Awist%C3%B3wka_a2.jpg)
Opis jaskini
edytujGłównym ciągiem jaskini jest szeroki Lodowy Korytarz pokryty lodem. Można się do niego dostać od otworu wejściowego schodząc w dół niskim 9-metrowym korytarzykiem. Na samym początku Lodowego Korytarza odchodzi boczny ciąg nazwany Korytarzem do Wanty.
Lodowy Korytarz dochodzi do rozgałęzienia skąd:
- na prawo odchodzą dwa niskie korytarzyki, z których jeden kończy się lodowym progiem.
- na wprost idzie korytarz, który po paru metrach rozgałęzia się. W górę idzie 3-metrowa, lodowa pochylnia w stronę Korytarza do Wanty, w dół natomiast korytarz kończy się szczeliną.
Korytarz do Wanty. Zaczyna się 4-metrowym progiem i stromo idzie w górę. Dochodzi się nim do zacisku (Zacisk z Wantą), za którym znajduje się Salka na Rozdrożu, z której odchodzą dwa ciągi:
- na wschód idzie w górę meander z niewielkimi prożkami kończący się zaciskiem.
- na południowy zachód ciąg prowadzi do 5-metrowej studzienki, a dalej do salki. Łączy się ona przez zacisk, którego nie udało się do tej pory przejść, z Lodowym Korytarzem[4].
Przyroda
edytujLód pokrywa ściany jaskini, a nawet strop. Miejscami tworzą się lodospady. Można w niej spotkać stalaktyty lodowe.
Roślinność w jaskini nie występuje[5].
Historia odkryć
edytujJaskinia została odkryta w lipcu 1963 roku[5] przez Leszka Nowińskiego i Ryszarda Rodzińskiego.
Wobec wahań poziomu lodu zmieniających kształt jaskini trudno podać dokładnie miejsca, do których docierały poszczególne zespoły odkrywcze[2].
W sierpniu 1976 roku poziom lodu był tak niski, że wyprawa z AKT Wrocław weszła do ciągu pod lodowym progiem na końcu jednego z dwóch korytarzyków, odkrywając 18 metrów korytarzy. Również wtedy W. Augustyn, jako jedyny, przeszedł Zacisk z Wantą i odkrył około 30 metrów korytarzy.
W 2013 roku grotołazi z STJ KW Kraków odkryli około 29 metrów nowych partii w Korytarzu do Wanty oraz kilkanaście metrów w przedłużeniu Korytarza Lodowego[4].
Przypisy
edytuj- ↑ Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, s. 672. ISBN 83-7104-009-1.
- ↑ a b Jaskinia Lodowa Miętusia, Polska Strona Taternictwa Jaskiniowego pod patronatem KTJ PZA [online], www.sktj.pl [dostęp 2016-03-15] .
- ↑ Jaskinie Tatr [online], 23 sierpnia 2017 [dostęp 2018-10-22] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-23] .
- ↑ a b Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [online], jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-03-15] .
- ↑ a b Jerzy Grodzicki (red.): Jaskinie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jaskinie Zachodniego Zbocza Doliny Miętusiej. Warszawa: PTPNoZ.